Tekst: Wout de Bruijne Beeld: De Beeldredaktie/Phil Nijhuis


‘oorlogsdokter’


De avonturen van een


Als student geneeskunde beleefde Ted van Meurs hachelijke avonturen in de Tweede Wereldoorlog. Direct daarna werkte hij tijdens


de onafhankelijkheidsoorlog als militair arts in Nederlands-Indië. En kort na terugkomst in Nederland, vertrok hij alweer naar het front in Korea. “Je kon de jongens toch niet in de steek laten?”


e ‘oorlogsjaren’ van Alfred Johan – roep- naam Ted – van Meurs (92) beginnen in september 1940. Hij gaat dan in Leiden geneeskunde studeren, maar lang duurt dat niet. Als professor Cleveringa een rede op de universiteit houdt, waarin hij openlijk protesteert tegen het door de Duitsers aangekondigde ontslag van Joodse hoogleraren, wordt hij opgepakt


waarna de Leidse studenten in staking gaan. De bezetter sluit daags daarna de universiteit. Van Meurs en veel medestudenten studeren verder in


Amsterdam. Begin 1943 behaalt hij daar zijn kandidaats. Offi ciële papieren ontvangt hij niet, maar het resultaat wordt wel vermeld in het Algemeen Handelsblad. Tijdens een van de colleges in het vervolg van zijn studie


– die dag gegeven door de bekende professor Charlotte Ruys – vallen de Duitsers binnen. Het betreft een wraakactie omdat de ‘foute’ Nederlandse generaal Seyffardt een dag eerder dodelijk gewond is geraakt bij een aanslag door het verzet. “Het waren studenten”, zou Seyffardt nog hebben gepreveld. De volgende dag worden honderden studenten opgepakt in de grote universiteitssteden. Ted van Meurs: “Er werd een mitrail- leur voor ons neergezet en de soldaten blaften Sie sind verhaftet Plutokraten Söhnchen – jullie zijn gearresteerd rijkeluiszoon- tjes.” De mannelijke studenten worden opgepakt en gaan op transport naar kamp Vught, het enige SS-concentratiekamp in Nederland. Na zes weken worden ze vrijgelaten, de Duitse actie


was vooral bedoeld als wraak en intimidatie. De studenten moeten, om verder te kunnen studeren, een loyaliteitsverkla- ring ondertekenen. In die verklaring beloven zij zich te ‘ont- houden van iedere tegen het Duitse Rijk gerichte handeling’. Wie niet tekent, mag geen college meer lopen. “Bijna niemand tekende en ik óók niet”, zegt Van Meurs fel,


wanneer wij hem thuis in Den Haag spreken over zijn ‘oorlogs- geschiedenis’. “Ted en zijn medestudenten vervolgden hun colleges ‘illegaal’ bij professoren en tutoren thuis”, vertelt zijn vrouw Anneke. Zij is samen met Van Meurs’ oudste zoon – ook Alfred, kinderarts in Den Haag – bij het gesprek aanwezig. Beiden vullen hier en daar aan in het verhaal dat zij inmiddels ook goed kennen.


Vluchtgevaarlijk Om aan de Arbeitseinsatz te ontkomen, verschuilen Van Meurs en twee medestudenten zich in 1943 in een boshuisje op de Veluwe. In december worden ze ontdekt en naar Kamp Amersfoort gebracht. Als Van Meurs in januari 1944 op een ochtend voor een verhoor naar het beruchte ‘Oranjehotel’, het huis van bewaring in Scheveningen, wordt overgebracht, weet hij onderweg op station Utrecht te ontsnappen. “Ik was niet geboeid en kon op een onbewaakt moment in de drukte gewoon uitstappen”, glimlacht hij. Van Meurs duikt een tijdje onder bij de ouders van een


vriend in Rotterdam, vervolgens bij een gezin in Bergen op Zoom en daarna ergens in Brussel. Op 7 juni 1944, de dag na de geallieerde invasie in Normandië, wordt hij in België opgepakt


ArtsenAuto juli/augustus 2015 057


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124  |  Page 125  |  Page 126  |  Page 127  |  Page 128  |  Page 129  |  Page 130  |  Page 131  |  Page 132