Tekst en beeld: Daan Marselis
lijk gevoeld door de artsen, verpleegkundigen en andere medewerkers. De basislonen werden met 40 procent gekort en de onregelmatigheids- toeslagen worden met een vertraging uitbetaald. Sioulis en zijn collega’s wachten nu al vijf maan- den op dat aanvullende deel. Om geld uit te sparen nam het ziekenhuis
afscheid van personeel. Sioulis telt het na op zijn vingers. Op zijn afdeling werden vier specialisten met vervroegd pensioen gestuurd, zonder dat ze werden vervangen. Ook is het niet toegestaan de werkzaamheden van die specialisten over te dragen aan de meer ervaren assistenten. De resterende zes internisten moeten nu dus extra diensten draaien, zegt Sioulis – die moeizaam Engels spreekt. Het interview loopt daarom via aios nefrologie Panagiotis Georgianos (30). Georgianos wijst op nog een gevolg. Veel van
zijn voormalige studiegenoten vertrekken naar het buitenland. “Ze zien geen reden hier te blijven. Als je al werk vindt, zijn de lonen veel lager dan vroeger. Een assistent verdient hier een basissalaris van 1000 euro per maand. In de rest van Europa ligt dat veel hoger.” Hij maakt zich zorgen over de toekomst. Want wie moeten straks de ziekenhuizen bemannen? Het schrijnendst is de situatie voor de patiën-
ten, zeggen beide mannen. Door gebrek aan per- soneel en gebrek aan gebruiksmiddelen, zoals stents voor cardiologische interventies en filters voor de dialyseapparaten, lopen de wachttijden voor behandelingen soms hoog op. Daarvan is vandaag op de dialyseafdeling van het Axepa overigens niets te zien. Aan alle dialyseappara- ten ligt een patiënt gekoppeld.
Tweedeling in patiëntenpopulatie De financiële misère leidt tot een tweedeling in de patiëntenpopulatie. “Mensen met geld kunnen nog naar de private ziekenhuizen, maar mensen zonder zorgverzekering en spaargeld zijn afhan- kelijk van de publieke zorg. Voor hen is er geen andere oplossing en zij moeten daardoor soms maanden wachten op behandeling”, zegt Sioulis. Voor mensen die echt niets meer te besteden
hebben, is binnen het bestaande stelsel van publieke en private zorg eigenlijk nog maar één oplossing, zegt Sioulis. “Acute zorg op de SEH wordt in principe gratis verstrekt. Ik ken dialysepatiënten die behandeling zo lang uitstel- len dat ze uiteindelijk op de SEH gedialyseerd moeten worden.” Feit is dat het aantal patiënten met een zorg-
verzekering in Griekenland hard is gedaald. Volgens de OESO had in 2012 van de 10,9 miljoen Grieken 23 procent geen basisverzekering. Vol-
gens Solidarity 4 All, een koepelorganisatie die verbonden is aan regeringspartij Syriza, betrof dit in 2013 maar liefst 30 procent van de bevol- king. Dit lot treft overwegend langdurig werk- lozen en immigranten zonder verblijfspapieren. Zij hebben nauwelijks nog toegang tot de zorg. Regeringspartij Syriza spreekt dan ook van een ‘humanitaire crisis’. Om die crisis het hoofd te bieden slaan vrijwil-
ligers overal in het land de handen ineen. Zij wer- ken in zogenaamde ‘solidariteitsklinieken’, waar gratis zorg wordt verstrekt. Alleen al aan de tien grootste klinieken in de regio rondom Athene zijn ongeveer duizend vrijwilligers verbonden – ook professionals. In de eerste vier maanden van dit jaar handelden de tien klinieken zeven- tienduizend zorgvragen af, zo stelt Solidarity 4 All. De klinieken leveren basiszorg. Maar soms hebben patiënten een ingrijpender behandeling nodig. “In die gevallen bellen we dokters in ons netwerk met de vraag of zij willen helpen”, zegt Tatiana Egorova die bij Solidarity 4 All verant- woordelijk is voor de zorgtak, waaraan landelijk veertig klinieken zijn verbonden. Daarnaast zijn er nog onafhankelijke lokale initiatieven.
Solidariteit Een van de vrijwilligers die in een solidariteits- kliniek werkt, is tandarts Evie Kontagianni (56). Ze zit net aan een kopje traditionele Griekse kof- fie in de kliniek in Piraeus, de havenstad die aan westelijk Athene is vastgegroeid. Ze herinnert zich de opdracht die ze ooit kreeg op de basis- school. Van de leerkracht moest ze opschrijven
ArtsenAuto juli/augustus 2015 031
Nefroloog Athanasios Sioulis: “De zorgsector in Griekenland heeft sterk te lijden onder de economische crisis."
<
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109 |
Page 110 |
Page 111 |
Page 112 |
Page 113 |
Page 114 |
Page 115 |
Page 116 |
Page 117 |
Page 118 |
Page 119 |
Page 120 |
Page 121 |
Page 122 |
Page 123 |
Page 124 |
Page 125 |
Page 126 |
Page 127 |
Page 128 |
Page 129 |
Page 130 |
Page 131 |
Page 132