Tekst: Richard Hassink
Caroline Meerts (39), anesthe- sioloog in UMC Groningen, werkt al tien jaar als arts op TT Circuit Assen. Deze zomer is ze daar toe- getreden tot de medische staf als derde Hoofd Medische Dienst.
Met haar broer ging Caroline Meerts in 2004 mee naar de TT in Assen. “Ik werd meteen gegrepen. Prachtig als je een motor op hoge snelheid zo’n mooie lijn ziet rijden.” Meerts had niet alleen oog voor de coureurs, maar ook voor het medisch personeel dat langs de baan stond. “Zij combineerden hun passie en hun werk en dat wilde ik ook.” Ook dat ze daar eerste rang stonden, speelde een rol in haar wens, erkent Meerts. Via een collega, een IC-verpleegkundi-
ge van het Radboudumc, kwam ze op het circuit terecht. “Tijdens mijn eerste wed- strijdweekend als arts had ik meteen een dodelijk ongeval op mijn post. Ik was des- tijds assistent chirurgie en ik ontdekte tot mijn grote schrik dat ik niet goed genoeg had geweten wat ik had kunnen doen als de coureur na dat ongeval nog had geleefd.” Voor Meerts was dat de reden om voor een andere richting te kiezen. Toen ze de kans kreeg om in Groningen de anesthesiologie- en daarna de IC-
opleiding te doen, greep ze die met beide handen aan. Ze werkt nu zo’n 22 dagen per jaar op het circuit. De motorsporteve- nementen waarbij ze wordt ingezet, lopen uiteen van rijvaardigheidstrainingen tot superbikewedstrijden. De ultieme wed- strijd is de TT, de Grand Prix-wedstrijd die elk jaar eind juni plaatsvindt. “Tijdens zo’n weekend hebben we zeven ambulances en twee medical cars langs de baan en ook het medisch centrum is dan volledig bezet. Dan zijn we in totaal met twintig artsen en 25 verpleegkundigen.” Meerts vindt het elke keer weer span-
nend als ze op een ongeval af moet. “Het liefst zie ik het ongeluk gebeuren, vanuit mijn positie langs de baan of op een van de grote schermen. Dan kan ik al inschat- ten hoe ernstig het is. Als de rijder direct opstaat, valt het meestal wel mee en zakt de adrenaline snel. Maar als hij blijft lig- gen, blijft mijn adrenalinelevel hoog.”
‘Het liefst zie ik het ongeluk gebeuren’
De afgelopen jaren maakte Meerts veel
ernstige gevallen mee, zoals schedel- hersenletsels en een leverruptuur met hemorrhagische shock. “Ik volg die coureurs daarna altijd, zeker als ze in het UMCG terechtkomen. Het mooiste is als ze zich een jaar later melden op het me- disch centrum: ‘hé, ik ben er weer hoor’.” Dat vindt ze meteen ook een heel aan- trekkelijk kenmerk van motorcoureurs. “Het zijn echte mannen, geen mietjes.”
ArtsenAuto juli/augustus 2015
017
FOTO: DE BEELDREDAKTIE/VINCENT JANNINK
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109 |
Page 110 |
Page 111 |
Page 112 |
Page 113 |
Page 114 |
Page 115 |
Page 116 |
Page 117 |
Page 118 |
Page 119 |
Page 120 |
Page 121 |
Page 122 |
Page 123 |
Page 124 |
Page 125 |
Page 126 |
Page 127 |
Page 128 |
Page 129 |
Page 130 |
Page 131 |
Page 132
