Tekst: Martijn Reinink


Interview


Anja Schouten, bestuursvoorzitter van VVT- organisatie Zorgbalans is Zorgmanager van het Jaar 2015. “Je kunt alleen goed besturen als je weet wat er in de praktijk gebeurt.”


‘Focus op wat wél kan’


economie studeren. De zorg blijft wel onderdeel van haar leven. Tijdens haar studie werkt ze in de ouderenzorg en na haar opleiding vervult ze diverse managementfuncties in het ziekenhuis. Daarna ontplooit Schouten zich in andere secto- ren. Zo was ze achtereenvolgens hoofd bedrijfsvoering bij de brandweer, gemeentesecretaris en directeur bij de recherche. “Toch ben ik slechts een paar jaar echt ‘zorgloos’ geweest”, zegt ze. “Bij de brandweer werkten we nauw samen met de ambulancedienst en in diezelfde periode zat ik in een raad van toezicht in de ouderenzorg.” Bij de politie krijgt Schouten de bijnaam ‘hoofdzuster’. “Omdat ik altijd aan iemand kon zien als het niet goed ging.” Na vier jaar bij de recherche keert ze terug naar de zorg. “Ik had een prachtbaan bij het Korps lande- lijke politiediensten (KLPD), maar wel een veeleisende; ik was vaak van huis. Ik wilde dichter bij huis, maar ook dichter bij de samenleving zijn. Ik miste de gewone mensen in de wijk.”


A


Verslaafd Het contact met ‘gewone mensen’ vindt Schouten terug bij Zorgbalans waar ze in 2011 als bestuursvoorzitter wordt aangesteld. “Ik ben verslaafd aan 7x24-organisaties. Hoe ingewikkelder, hoe leuker ik het vind. Dat is bij de brandweer, de politie en zeker ook in de ouderenzorg het geval. Jarenlang hebben onze medewerkers, met een goed hart en vol overgave, alles voor de patiënt geregeld. Nu maken we de omslag van ‘alles overnemen’ naar ‘aansluiten op’. Dat is niet alleen een gevolg van bezuinigingen, maar ook wat patiënten en familie van ons vragen: luister, zorg en sluit aan op ons leven.” Voor de 2700 professionals en 900 vrijwilligers van Zorg-


ls kind wilde Anja Schouten (1968) graag huisarts worden. “Er was echter sprake van een strenge numerus fixus en mijn cijfers op de middelbare school waren niet hoog genoeg.” Schouten gaat


balans betekent dat een heel andere werkwijze. Hoe krijgt Schouten hen mee? “Door vroeg het debat te starten en te experimenteren. We proberen op een bepaalde plek iets uit, waarvoor medewerkers zich kunnen aanmelden. Dat zijn onze ‘early adopters’, mensen die ervoor openstaan. Zo’n experi- ment leert ons wat werkt in de praktijk en wat niet. Bovendien delen deze medewerkers hun positieve ervaring met collega’s die huiverig zijn voor veranderingen. Betere ambassadeurs kunnen we ons niet wensen.”


Gewoon doen Schouten moedigt niet alleen grote, maar ook kleinere organi- saties en zelfstandigen aan om te experimenteren. “Groot of klein, individu of organisatie, dat doet er niet toe. Eerst moet helder zijn wat je wil realiseren. Vervolgens kijk je naar mogelijkheden, niet naar onmogelijkheden; focus op wat wél kan. En dan gewoon dóen. Probeer het uit. Dat levert prakti- sche informatie op: doorgaan, stoppen of het plan bijstellen. Het is makkelijker om te kijken wat in de praktijk werkt en dat te vertalen naar een hoofdlijn, dan andersom.” Die aanpak leidt tot de titel Zorgmanager van het Jaar 2015.


“Vooral een mooie erkenning voor onze organisatie”, oordeelt Schouten. “Zelfs de beste dirigent bereikt met een groep amu- zikalen niets. Gelukkig heb ik een professioneel orkest; het is mijn taak om de klanken met elkaar in harmonie te brengen.” De manier waarop ze dat doet, spreekt tot de verbeelding. Zo zegt André Rouvoet, voorzitter van Zorgverzekeraars Neder- land, bij de prijsuitreiking: “Vanuit persoonlijke betrokken- heid heeft ze voor tastbaar resultaat gezorgd.” Zelf zegt ze: “Ik was een niet-professional bij de brandweer, de politie en in de zorg, maar ik heb me altijd laten bijscholen en me verdiept in wat er speelt. Je kunt alleen goed besturen als je weet wat er in de praktijk gebeurt.”


ArtsenAuto juli/augustus 2015 047


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109  |  Page 110  |  Page 111  |  Page 112  |  Page 113  |  Page 114  |  Page 115  |  Page 116  |  Page 117  |  Page 118  |  Page 119  |  Page 120  |  Page 121  |  Page 122  |  Page 123  |  Page 124  |  Page 125  |  Page 126  |  Page 127  |  Page 128  |  Page 129  |  Page 130  |  Page 131  |  Page 132