Tekst: Marcel van Dijk
St. Antonius Ziekenhuis: nieuwe inzichten
werkvloer grijpen we terug op lean: door medewerkers meer regelruimte te geven, willen we iedereen betrokken houden en het probleemoplossend vermogen vergroten. Dit traject is vijf jaar geleden ingezet met het Productief Verpleegteam (PV), wat inmiddels als PV+ ziekenhuisbreed wordt uitgerold.” Rouppe van der Voort was als voorzitter van LidZ betrokken
Met 1102 bedden, 4912 personeelsleden, 274 medisch speci- alisten en twee hoofdlocaties in Nieuwegein en Utrecht is het St. Antonius Ziekenhuis een van de grotere ziekenhuizen in Ne- derland. Voor Marc Rouppe van der Voort, manager lean en zorglogistiek, ligt er dus op zijn zachtst gezegd een uitdaging. Maar hij laat zich niet uit het veld slaan. Sterker nog, volgens hem leent het leanconcept zich bij uitstek voor zo’n complexe organisatie: “Ons belangrijkste doel is tot aantoonbaar betere zorg te komen. Wij willen op alle fronten onze proceskwaliteit verbeteren. Daarbij laten we ons bij de logistieke inrichting van ons ziekenhuis inspireren door Toyota. Maar ook op de
bij de organisatie van de reis. Hoe heeft hij het congres en de ziekenhuisbezoeken ervaren? “Als zeer nuttig en inspirerend. Dat gold met name het bezoek aan Baylor Scott & White Hos- pital, waar we zagen hoe er met ‘daily management huddles’ wordt gewerkt; een soort dagstart waarin de belangrijkste issues van dat moment worden doorgenomen. Daar heb ik eerder varianten van gezien, maar hier zag ik het voor het eerst toegepast als kern van de organisatiestructuur. Op de Summit zelf viel me op dat lean als organisatiemodel enorm aan gezag heeft gewonnen. De twijfel lijkt weg: als je je ziekenhuis op een goede manier wilt organiseren, moet dat lean en niet anders. Verder vond ik het goed dat we er vanuit het St. Antonius als team naartoe zijn gegaan. Zo konden we de nieuwe inzichten direct onderling bespreken en concrete stappen zetten. Dat gold ook voor de andere deelnemende ziekenhuizen: ik heb niet eerder meegemaakt dat er tijdens zo’n reis al zo veel acties in gang zijn gezet.”
Zaans Medisch Centrum: vol passie verbeteren
Het Zaans Medisch Centrum is een ziekenhuis in ontwikkeling. Letterlijk, want naast het oude pand verrijst een gloednieuw ziekenhuis. Maar ook in de zin dat er vanuit een ‘Blijvend Beter’-pro- gramma sinds 2011 wordt gewerkt aan de invoering van een op lean geïnspireerde werkwijze. Hierin is een centrale positie weggelegd voor internist-nefroloog en LidZ-bestuurslidMarja Ho-Dac. Als voorzitter van de stuurgroep kwaliteit heeft zij een verbindende en coördi- nerende rol in het bewerkstelligen van deze cultuuromslag. “Lean is de manier waarop we aan onze waardeformule wer- ken, met als doel optimale toegevoegde
waarde voor patiënten te creëren. Bij het implementeren hiervan worden we on- dersteund door een bureau innovatie en kwaliteit. Daarin worden ook het ontwerp en de inrichting van onze nieuwbouw meegenomen, middels een projector- ganisatie die geleid wordt door onze leancoördinator. Lean werkt ook door in ons personeelsbeleid; bij de werving van nieuwe artsen en verplegend personeel is de bereidheid om in deze werkwijze mee te gaan een expliciet selectiecriterium.” Dit laatste geldt ook voor de twee net
aangenomen artsen die Ho-Dac vergezel- len op deze leanreis, waar zij vanuit het bestuur van LidZ als begeleider mee was.
“Voor deze twee jonge dokters was dit de eerste echte onderdompeling in lean. En met resultaat: ze kunnen niet wachten om aan de slag te gaan. Zelf heb ik ook veel geleerd, maar vooral veel energie ge- kregen! Met name het bezoek aan Baylor Scott & White was inspirerend, en dan vooral de wijze waarop de hele organisa- tie doordrongen was van dienend leider- schap: ‘How can I help you to do your job?’ Van het congres in Dallas sprak me vooral de sfeer aan van mensen die alle- maal vol passie de zorg willen verbeteren. Binnenkort ga ik deze ervaringen delen met de raad van bestuur en ze motiveren om volgend jaar mee te gaan!”
ArtsenAuto juli/augustus 2015 023
FOTO: DE BEELDREDAKTIE/HERBERT WIGGERMAN
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109 |
Page 110 |
Page 111 |
Page 112 |
Page 113 |
Page 114 |
Page 115 |
Page 116 |
Page 117 |
Page 118 |
Page 119 |
Page 120 |
Page 121 |
Page 122 |
Page 123 |
Page 124 |
Page 125 |
Page 126 |
Page 127 |
Page 128 |
Page 129 |
Page 130 |
Page 131 |
Page 132
