‘Er is behoefte aan begeleiding bij andere


verdienmodellen, opvolging en sociale problematiek’


Gewoon doorwer- ken zoals het de afgelopen decennia ging, kan niet meer. De landbouw moet veranderen, maar niet elke boer kan daar soepel in mee. Hulp van buitenaf kan zorgen dat iemand weer toe- komst gaat zien.


ontzettend veel pijn het doet als je door de maatschappij wordt weggezet als dieren- beul of milieuvervuiler. Tegelijkertijd is er wel echt een transitie gaande, het begrip ‘boer’ verandert en daar moet je je op de een of andere manier toe verhouden.” Ze benadrukt dat er genoeg boeren zijn bij wie dat lukt op eigen kracht. Zij verzet- ten de bakens en varen een andere koers, eentje die past bij henzelf én bij de nieuwe eisen die aan een boerenbedrijf gesteld worden.


Maar er zijn ook boeren die hier veel moeite mee hebben, ze houden het liefst alles zoals het was en lopen vervolgens vast omdat de omgeving wat anders van hen verwacht. Hun zorgen bespreken ze veelal niet, ze proberen ze weg te drukken door een beetje harder te werken in de hoop dat het ongemak dan vanzelf over gaat, iets dat overigens zelden gebeurt.


“Boeren en communicatie, dat is van oudsher een ingewikkelde combinatie”, zegt Dik Veefkind, eveneens als coach bij het project betrokken. Hij merkt dat op


BOERDERIJ 107 — no. 5 (26 oktober 2021)


nogal wat bedrijven de spanning de laatste jaren toeneemt, soms met ruzies tot gevolg. “Wat hieraan vaak ten grondslag ligt, is onzekerheid over de toekomst: kan ik wel boer blijven?”


Steeds complexer


Die vraag speelt niet alleen bij boeren die deelnemen aan het Utrechtse project, onzekerheid speelt overal in het land en is de oorzaak van toenemende onenigheid


‘Als je niet lekker in je vel zit, werkt dat door in je bedrijfsvoering’


aan de keukentafels. Cijfers over hoe vaak en waarom zijn er niet, maar mediators en coaches merken het wel degelijk. Conflic- ten op zich zijn niet nieuw, die zijn er al zo lang als er boeren zijn. Maar de com- plexiteit van zowel het boerzijn als van de mentale en sociale problemen is de afge- lopen jaren toegenomen. Dan ontstaan er situaties waarbij bijvoorbeeld twee broers niet meer met elkaar praten, een vader en zoon alleen nog maar tegen elkaar schreeu- wen, een schoonmoeder en schoondochter hooguit een ijskastrelatie onderhouden en grootouders hun kleinkinderen niet meer willen of mogen zien. Hulp van buitenaf kan helpen bij het zoeken naar oplossingen en het verbeteren van de communicatie.


Zwaan: “Je ziet tegenwoordig dat allerlei bestuurders en directeuren, ook in de agri- business, zich laten coachen, dus waarom zouden boeren dat niet doen? Af en toe een onafhankelijk iemand die met je meekijkt en die je een spiegel voorhoudt, daar kun je echt heel veel aan hebben.”


67


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84