This page contains a Flash digital edition of a book.
Sinds begin dit jaar heeft Nederland een watergezant: Henk Ovink. Hij reist de wereld over om het Nederlandse waterverhaal te vertellen en vooral om internationale coalities te smeden. Dat alles in het teken van het klimaatbestendig maken van gebieden die met te veel of juist te weinig water te maken hebben.


Tekst: Joost Zonneveld


Henk Ovink is net terug uit Toronto waar hij in het kielzog van Koning Willem- Alexander met de Canadese overheid en bedrijfsleven heeft gesproken. On- derwerp van gesprek: de manier waar- op het Noord-Amerikaanse land zijn ‘watersteden’ in de komende decennia klaar kan maken voor grillige weersom- standigheden. Ovink houdt zich ook be- zig met ‘twee spannende plekken’ in het Zuid-Afrikaanse Kaapstad waar ‘te veel mensen last hebben van te veel water’. In het Indiase Mumbai begeleidt hij een project waar de Nederlandse watersec- tor bij betrokken is. En Ovink zal onge- twijfeld een rol spelen bij de uitwerking van het Bangladesh Delta Plan 2100 dat de dichtbevolkte en grootste delta van Azië niet alleen duurzaam moet wapenen tegen overstromingen, maar ook moet zorgen voor voldoende schoon drink- water. De ministers Schultz van Haegen en Ploumen tekenden daarover onlangs een akkoord met het Aziatische land. Het Bangladesh Delta Plan 2100 moet een langetermijnvisie worden. Met tech- nische oplossingen, maar ook met een investeringsplan, inclusief private parti- cipatie, en een goede bestuurlijke inbed- ding. Een integrale, gebiedsgerichte aan- pak in de Nederlandse traditie waar de ervaren waterexpert Ovink als waterge- zant op voortbouwt.


U bent nu watergezant, maar na de verwoestende orkaan Sandy was u adviseur voor de Amerikaanse overheid. Wat heeft u daar precies gedaan? “Obama zette vanaf het begin van zijn ter- mijn in op een pro-actieve aanpak van klimaatverandering. ‘No Katrina on my watch’ waren letterlijk zijn woorden. Or- kaan Sandy werd de één na duurste storm


ooit en dat was voor Obama de aanleiding om direct in te grijpen en klimaatveran- dering hoog op de agenda te zetten. Een Presidentiële Task Force moest zorgen voor de meest effectieve, maar ook voor de meest innovatieve aanpak. Ik ben door de voorzitter van de Task Force, toenma- lig minister Shaun Donovan gevraagd om als zijn adviseur in de Task Force te gaan werken. De Nederlandse cultuur, expertise en ervaring met water en de risico’s en on- zekerheden die daarbij horen, waren door- slaggevend voor Donovans keuze.”


Op wat voor manier heeft u de Amerikanen kunnen adviseren? “Er moest veel gebeuren. Niet alleen ging het om snel mensen helpen en het repa- reren van de schade. Minstens zo belang- rijk was de vraag hoe in de toekomst de gevolgen van dit soort orkanen beperkt konden worden. Klimaatverandering leidt tot extreme weersomstandigheden: meer en zwaardere stormen en langere perio- des van extreme droogte of extreme re- gen. Samenwerken, innoveren en realise- ren gaan dan hand in hand. Mijn opdracht was om daar een impuls aan te geven en dat in een verdeelde en verwoeste regio.”


Op wat voor manier? “De Amerikanen hebben geleerd van or- kaan Katrina die in 2005 meer dan 1800 levens had geëist en voor meer dan hon- derdvijftig miljard dollar aan schade had aangericht. Hulp aan overlevenden en het wederopbouwen na zo’n ramp kan niet al- leen op lokaal niveau georganiseerd wor- den. Dat moet ook op federaal, landelijk niveau worden georganiseerd. De regio New York - New Jersey waar Sandy had huisgehouden is bestuurlijk nog veel com- plexer dan Louisiana. Daar is de regio- nale schaal dominant voor de fysieke en


sociale afhankelijkheden en kwetsbaar- heden. Die regionale schaal bood mij de kans om ook de investeringsaanpak rond- om infrastructuur aan te pakken. In plaats van een versnipperde verdeling van mid- delen van zeven ministeries hebben we een gebiedsgerichte en integrale aanpak ontwikkeld met ‘infrastructure resilience’ spelregels en gebiedsteams. Net als in Nederland een echt ‘meerjarenprogramma infrastructuur, ruimte en transport’ (MIRT), gevuld met 40 miljard dollar.”


Met welk resultaat?


“Overheden werken nu anders samen. Dat is heel belangrijk, want je kan wel met mooie technologische oplossingen ko- men, maar het staat of valt met samen- werking. Uiteindelijk gaat het er hier ook om de regio voor te bereiden op een on- zekere toekomst. De president wilde in- novatie en een nieuwe standaard voor veerkrachtigheid. Daarvoor heb ik een prijsvraag ontwikkeld, ‘Rebuild by Design’, door CNN uitgeroepen tot een van de tien meest innovatieve ideeën van 2013. Met die prijsvraag is het gelukt om een regi- onale samenwerking tussen overheden, NGO’s, bedrijven, actiegroepen en buurt- bewoners te laten werken aan innovatie- ve oplossingen. De basis was een pro- ces van samenwerken tussen het talent van de wereld met het talent van de re- gio, dankzij een ontwerpaanpak en met de hulp van tien teams met meer dan 250 professionals van over de hele wereld. Sa- men hebben we de onzekerheden en af- hankelijkheden van de regio blootgelegd en plekken kunnen aanwijzen die kansen boden voor verandering. Uiteindelijk heb- ben we met een internationale jury zes van de tien plannen uitgekozen als win- naars. En voor de uitvoering heeft de fe- derale overheid bijna één miljard dollar be-


Nr.5 - 2015 OTAR O Nr.5 - 2015TAR 7


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48