FOTO: RONALD HISSINK
ONDERNEMEN
Melkvee bedrijf vlak naast na- tuurgebied.
De afstand is een belangrijke factor in de omrekening van emissie naar depositie.
zit: 2.000 kilo van een pluimveebedrijf hier en 3.500 kilo van een melkveehouderij daar. En er zijn nog wel meer platforms.
De sector is duidelijk aan het warmlopen voordat het echt kan beginnen. Dat roept de vraag op: wat wordt dat voor markt, hoe gaat die handel in zijn werk, wie zijn er in de markt?
Emissie en depositie
‘Salderen gaat eigenlijk niet over verplaatsen van ammoniak maar om het compenseren van depositie’
8
Een inventarisatieronde bij verschillende deskundigen levert een complex beeld. Ten eerste is er de ingewik- kelde samenhang tussen uitstoot (emissie) en neerslag (depositie). In je vergunning staat hoeveel jouw depositie op Natura 2000-gebieden mag bedragen. Maar de handel gaat straks in emissierechten, ofwel het aantal kilo’s ammo- niak dat je uit mag stoten. De relatie tussen die twee hangt in de eerste plaats af van de afstand tot het natuur- gebied. Hoe dichter bij, des te meer depositie. De depositie is daarom ook altijd gekop- peld aan een concreet natuur-
gebied, wat verplaatsing van emissierechten complex maakt. Daarnaast hangt de depositie af van technische zaken zoals de uitstroomsnelheid van de lucht uit de stal en de hoogte van het uitstootpunt. Het roemruchte rekenprogramma Aerius becijfert op basis van deze gegevens de depositie op natuurgebieden – dichtbij én ver weg.
Adviseurs benadrukken dat die kilo uitstoot dus maar één factor is tussen vele andere, en dat je je daar dus niet op blind moet staren. Robert Kamphuis van De Omge- vingsadviseurs: “Hoewel extern salderen in de volks- mond gaat over verplaatsen van ammoniak, gaat het fei- telijk om het compenseren van de ammoniakdepositie.” Hij benadrukt dat een kilo uitstoot in de ene situatie iets heel anders betekent voor je vergunning dan een kilo op een andere plek. Soms moet je 10 kilo aankopen om 5 kilo uit te mogen stoten (zie het rekenvoorbeeld).
Overheid wil regie Ten tweede zijn er (straks) de regels. Rijk en provincies willen een stevige vinger in de pap bij extern salderen, onder de noemer van ‘gebiedsgericht beleid’. Ze willen voorkomen dat er te veel rechten de landbouwsector uitvloeien en dat stikstofneerslag verplaatst wordt van het ene naar het andere natuurgebied. Ze willen zicht houden op waar de ammoniak heen gaat. Om die reden
BOERDERIJ 105 — no. 38 (16 juni 2020)
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
