COLUMN RUNDVEEHOUDERIJ Dom doorgaan
HET IS IEDERE KEER DANSEN OP DE GEWIJZIGDE MUZIEK Pieter Schouten, melkveehouder in Rottum (Gr.)
ls je het naar je zin hebt, gaat de tijd snel. Deze week werd ik vijftig en kreeg ik Abraham op be- zoek. Door corona moeten we nog even wachten om het echte feest te kunnen houden, maar in besloten kring hebben we het toch even gevierd. Een pop met spandoek in de tuin, het geheel compleet gemaakt met een grote kunststofkoe als cadeau. Weer een onverge- telijke dag die omvloog.
A
Het is een moment dat je terugkijkt op de vervlogen decennia. Na de landbouwschool heb ik, met mijn vaders steun, de huidige boerderij aangekocht. Er is in de loop der jaren veel aangepast naar mijn eigen wensen; het mo- del dat ik nastreef, begint er nu in te komen. Als landbou- wer is het wel iedere keer dansen op de gewijzigde muziek. Nu zijn we dat wel gewend met betrekking tot het weer. Zelf goed naar de lucht kijken is beter dan luisteren naar de radio. Gevoelsmatig is het weer altijd anders dan dat de voorspelling luidt. Tegenwoordig met hulp van internet kun je zelf een veel betere voorspelling maken. Net zo onvoorspelbaar als het weer is, is ook het maat- schappelijke speelveld. De politici praten de stemmers naar de mond om hun eigen positie veilig te stellen. Als landbouwer zijn wij verplicht om te dansen op de muziek die zij draaien. Wat wij zelf willen daar hebben zij geen boodschap aan. Van melkquotum naar mestwetgeving door naar fosfaatrechten. En van Minas naar mestboek- houding rechtstreeks door naar dierrechten. Het leek
soms wel een kat- en muisspel. Regelgeving na regel- geving volgde elkaar de afgelopen decennia op. Daarbij is voorbijgegaan aan de consequenties die er voor sommige landbouwers aan vast zaten. Het is beter om maar gewoon mee te doen met de politieke waan. Er tegenin gaan, leek soms kansloos; niet erin meegaan betekende uiteindelijk vaak toch stoppen met het bedrijf.
Zo ging het ook met de bouwperikelen hier op het
bedrijf. Moesten er half jaren negentig zo weinig mogelijk vieze vierkante meters per dier zijn, is dat nu not done. De dieren moeten zoveel mogelijk ruimte per dier hebben. De ammoniakemissie lossen we wel op door emissiearme vloeren te verplichten. Dat blijkt in de praktijk tot levens- gevaarlijke gasvorming in de kelder te leiden. Het zal er wel op uit draaien dat het van verplicht aanleggen overgaat op verplicht verwijderen. Ik veer maar gewoon mee in de ammoniakwaan van de overheid. Zo blijf je ook gewoon lekker bezig en kun je een heel clubje ambtenaren en con- troleurs uit de ww houden.
Ik zeg weleens tegen mensen, het boerenbestaan is gewoon dom doorgaan. De afgelopen decennia is mij wel duidelijk geworden dat je als ondernemer je eigen kop een beetje moet volgen. Je moet openstaan voor de geluiden om je heen, maar je daar niet al te veel door laten (af) leiden. Je eigen doel voor ogen houden. De eerste helft zit er helaas op, laten alle opgedane ervaringen ervoor zorgen dat de tweede helft nog sneller gaat.
BOERDERIJ 105 — no. 38 (16 juni 2020)
35
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
