COLUMN ONDERNEMEN
Probleem
Dirk Strijker, emeritus hoogleraar Mansholtleerstoel voor plattelandsontwik- keling, Rijksuniversiteit Groningen
D
e commissie-Remkes heeft gesproken. Er ligt een dik rapport met aanbevelingen over stikstof. De commissie vindt de huidige inzet van de rege- ring veel te laag om tot het wettelijk vastgelegde natuurherstel te komen. De stikstofuitstoot moet volgens de commissie in 2030 de helft lager zijn. In 2030, dat is akelig dichtbij. Er zijn clubs binnen de landbouw die ontkennen dat er een probleem met stikstof is. Het zal zo zijn, maar een bestuurlijk en politiek probleem rond stikstof is er nu zeker wel, en dat is waar we als landbouw mee te dealen hebben. Remkes wil de landbouw in Nederland concentreren op de beste landbouwgronden en de rest inrichten om het beoogde natuur- herstel te halen. Die gedachte van concentratie en intensivering van de landbouw is bedoeld om op zijn minst een deel van het agro-industriële complex van Nederland in de benen te houden. Ik heb al eerder gezegd dat de grote landinrichtingsbedrijven zich in de handen zullen wrijven. Ze starten hun dieselmotoren al bijna, met stikstofuitstoot trouwens. Het idee van concentratie van de landbouw is een bekend verhaal, gedragen door ideeën van collega oud-hoogleraar Rudy Rabbinge en heel wat andere Wageningse collega’s.
Ik zeg niet dat het niet kan, ik zeg wel dat het niet moet. De ene helft van Nederland verbouwen tot natuur en buffer, en de andere helft tot intensief landbouwgebied is vanuit geografi sch gezichtspunt niet gewenst. Beide soorten gebieden worden saai en eentonig. En beide worden dus veel minder geschikt voor wonen en recreatie. Daar komt bij dat in een democratie het niet eenvou- dig is om bewoners en gebruikers tegen hun wil een geheel nieuwe inrichting op te leggen. Nu weten we inmiddels vanuit Groningen dat burgers en boeren er uiteindelijk niet toe doen als het om na- tionale belangen gaat. De aardbevingsschade is immers nog steeds niet opgelost en er is ook geen zicht op serieuze voortgang in dat dossier. Misschien dat Remkes c.s. inschatten dat de gezamenlijke plattelanders net zo lijdzaam zijn als de Groningers, maar ik be- twijfel dat. In China worden in dit soort situaties de plattelanders gewoon weggebulldozerd, maar dit is ook geen China. Wat moet er dan wel gebeuren? We zullen volgens mij echt de discussie aan moeten gaan over welke ecologische kwaliteit van de natuur we willen hebben. Eisen dat het weer wordt zoals het eens was, leidt immers tot grote landschappelijke, economische en menselijke schade. Ik weet dat alles in wetten en Brusselse afspra- ken is vastgelegd. Toch accepteer ik niet dat we het platteland, de landbouwsector en een deel van de nationale economie om zeep gaan helpen om onrealistische natuurdoelen te halen. Als geograaf en econoom ga ik uit van balans tussen kosten en baten, en niet van in beton gegoten droombeelden.
FOUT UITGANGSPUNT REMKES, VOLLEDIG NATUURHERSTEL IS NIET REALISTISCH
BOERDERIJ 105 — no. 38 (16 juni 2020)
21
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
