ONDERNEMEN
Remkes gooit de beuk erin met ‘Niet alles kan overal’
Eindrapport stikstofcommissie is erg kritisch over het kabinetsbeleid. Grote vraag is wat er van het advies van Remkes overblijft.
Door Jan Braakman H
et kabinetsplan voor de vermin- dering van de stikstofdruk is niet onvoldoende ambitieus en niet goed juridische vastgelegd. Het Adviescollege Stikstofproblematiek (commissie-Remkes) vindt dat de stikstof- druk verder omlaag moet dan het kabinet wil en dat er meer juridische borging moet zijn.
“Er lijkt sprake van zoeken naar rek en ruimte om zo snel mogelijk toestemming te geven voor activiteiten die het stikstof- probleem vergroten”, aldus Remkes. En daarmee is geen sprake van het vereiste na- tuurherstel. Remkes ziet overeenkomsten tussen de kabinetsplannen en het vorig jaar door de rechter naar de prullenmand verwezen Programma Aanpak Stikstof.
Driekwart voor 2030 In het advies van Remkes staat dat in 2030 ongeveer driekwart van de voor stikstof gevoelige natuur onder de kritische depo- sitiewaarde (KDW) moet worden gebracht. Voor de benodigde maatregelen kan wor- den aangesloten bij het maatregelenpakket dat de landbouw zelf vorig najaar heeft voorgesteld, zegt Remkes.
De ammoniakuitstoot moet in 2030 met de helft verminderen (ten opzichte van 2019) en ook de emissie van stikstofoxiden moet met de helft omlaag. In 2040 moet de stikstofdepositie in alle natuurgebieden zodanig verlaagd zijn, dat er geen schade aan kwetsbare natuurgebieden meer plaats heeft. “In sommige provincies is meer no- dig en in andere provincies minder”, aldus Remkes. Hij wil binnen het stikstofbeleid onderscheid maken tussen de emissie van ammoniak en stikstofoxiden. Ammoniak is meer een lokaal probleem dan stikstof- oxiden. Daarom wil hij voor die laatste wel
12 Ambitieuze doelen:
drijfmest uitfaseren in tien jaar bedrijven rond natuur uitplaatsen herschikking ruimtelijke ordening bufferzones rond natuur meetnet opzetten emissie in tien jaar halveren driekwart natuur in tien jaar onder KDW
onderscheid NOx
beter kijken naar lucht- en zee- vaart
en NH3
geen verhandelbare vergun- ningen
systeem productierechten op de helling
afrekenbare stoffenbalans, ofwel Minas 2.0
algemeen beleid, uitgezonderd een aantal piekbelasters.
Het rapport van Remkes (Niet alles kan
overal) is bedoeld voor de stikstofaanpak op langere termijn. In eerdere adviezen keek het adviescollege naar maatregelen op de korte termijn en naar de bijdrage aan de stikstofemissie uit de luchtvaart. Rem- kes wil dat op de Noordzee strenger wordt gecontroleerd op de uitstoot van zeesche- pen en dat bovendien voor nieuwe schepen strengere eisen gaan gelden.
Nieuw mestbeleid
Als het aan de commissie ligt, kan veel regelgeving voor de landbouw worden vervangen en vereenvoudigd. Ze pleit voor invoering van een nieuw systeem: een afre- kenbare stoffenbalans, die in de loop der
BOERDERIJ 105 — no. 38 (16 juni 2020)
tijd het bestaande rechtensysteem kan ver- vangen. “De regellast naar de Nederlandse agrarische sector toe is heel dik. Wij stellen een drastische vereenvoudiging voor”, zei Remkes na de presentatie van het advies, vorige week maandag.
Die afrekenbare stoffenbalans zou voor alle landbouwbedrijven moeten gelden. Als die stoffenbalans werkt, kan ze in de plaats komen van alle rechtensystemen (fosfaat- rechten, varkensrechten, pluimveerech- ten); bovendien kan de balans in de plaats komen van een deel van de middelvoor- schriften. Met die afrekenbare stoffenba- lans moet de mineralenstroom van en naar landbouwbedrijven in evenwicht worden gebracht. Doel is onder andere het kunst- mestgebruik te verminderen. Remkes zegt dat er innovatieve technie- ken moeten worden ingezet om de aanvoer van mineralen (voer, dierlijke mest, kunst- mest) en de afvoer (melk, vlees, graan, mais en andere gewassen en circulaire grondstoffen) te meten. Op het verschil in aanvoer en afvoer moet worden gestuurd, onder andere door financiële prikkels en sancties. In de afrekenbare stoffenbalans wordt niet alleen naar stikstof gekeken, maar ook naar andere stoffen als nitraat, nitriet, fosfaat, fijn stof, geur, methaan en lachgas.
Het doet denken aan het in 2006 door Brussel afgeschoten mineralenaangiftesys- teem (Minas). Remkes denkt om verschil- lende redenen dat dit nieuwe systeem het in Brussel wel kan halen.
Geen drijfmest meer
Het rapport zinspeelt ook op het ‘uitfase- ren’ van het gebruik van drijfmest. Voor 2030 zou het op de akker- en weidegronden al zonder drijfmest kunnen, mede dankzij de mestverwerking die een snelle ontwik- keling doormaakt. Nog eens tien jaar later
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
