Vlaamse varkenshouders willen ook grip op PRRS
Uitgangspunt in het Vlaamse PRRS-programma is de ki-centra serologisch negatief te krijgen en dit eventueel uit te breiden naar de berenopfokbe- drijven. Beren mogen op termijn geen PRRS-virus en geen antistoffen tegen dit virus bij zich dragen. Eind dit jaar wordt gestart met het toekennen van PR- RS-serologisch negatieve statuten aan ki-centra.
varkenshouders goed viel. Sommige zijn bang dat dit tot meer terugkomers zal leiden. Bouw betreurt het dat het initiatief niet van de grond kwam. “Ik denk dat een regionale aanpak voordelen heeft. We zitten hier in een straal van vijf kilometer met best veel varkensbedrijven. Als meningen verschillen en het gaat om geld, dan komt zo’n plan helaas niet van de grond.”
Bij Advee-dierenartsen staat het project dat zij bege- leiden al een tijd op een laag pitje, vertelt varkensarts Max Nuyens. De deelnemende varkenshouders hebben andere prioriteiten dan PRRS aanpakken, vertelt hij. Het succes van regionale aanpak hangt tevens af van de mate waarin varkenshouders ziekte-informatie willen delen. Dat doet de jongere generatie varkenshouders wel makkelijker, ervaart varkensarts Maurice Moonen van Dierenartsencombinatie ZuidOost.
Gezamenlijk iets doen tegen PRRS kan zeker zinvol zijn, maar zal er in Nederland niet toe leiden dat bedrij- ven van het virus afkomen. Een risico van een collectieve aanpak is dat varkenshouders stoppen met vaccineren als PRRS na verloop van tijd tot rust komt op de bedrij- ven. De gevolgen van een nieuwe uitbraak zijn dan vaak heviger dan voorheen.
Het PRRS-virus waait niet zomaar van de ene stal naar de andere, zoveel is wel duidelijk. Besmetting gebeurt in
Biggen lopen dikwijls al PRRS op in de zoog- periode. Om dat te onderbouwen is onderzoek no- dig om het virus aan te tonen.
Daarnaast wordt binnen dit programma op zeugen- bedrijven al vier jaar de PRRS-druk bij gespeende biggen inzichtelijk ge- maakt. Dit gebeurt met de PRRS-Monitor Biggen waar zeugenbedrijven vrijwillig aan deelnemen, vertelt varkensarts Tamara Vandersmissen die namens de Diergezondheidszorg Vlaanderen (DGZ) betrok- ken is bij het project. Bij pas gespeende biggen wordt met gebruik van een PCR- test het virus aangetoond in het bloed. Bij oudere biggen wordt ook naar antistof- fen tegen PRRS gekeken. Een eyeopener is dat een derde van de biggen net na opleg het PRRS-virus bij zich draagt. Bij PRRS in deze le- vensfase vormen de zeugen en de kraamstal de bron, legt Vandersmissen uit. Zij
schat dat 80 à 90% van de zeugen in Vlaanderen is gevaccineerd. Desondanks wordt het PRRS-virus veel aangetroffen bij de gespeen- de biggen. Meer aandacht voor quarantaine en adapta- tie van jonge zeugen en een betere interne biosecurity zijn volgens haar de belang- rijkste maatregelen om meer biggen te spenen zonder het PRRS-virus. Vandersmissen: “De veterinaire stabiliteit van de zeugenstapel moet op deze bedrijven beter.” De Vlamingen willen grip krijgen op PRRS. Dit jaar zijn al 90 PRRS-monitors biggen uitgevoerd. De monitoring heeft driemaal per jaar plaats. De varkens- houder krijgt te zien hoe de PRRS-druk in de biggenstal ontwikkelt en welke stam- men er zitten. De vraag om PRRS aan
te pakken, komt van de varkenshouders. Vanuit het Sanitair Fonds (een calamitei- tenpot) is geld beschikbaar, zodat boeren tegen geredu- ceerd tarief bloedonderzoek kunnen laten doen. Toch zou Vandersmissen graag zien dat een meer Vlaamse varkens- houders gemotiveerd zouden zijn om deel te nemen. Dat komt het programma en op die manier de gezondheids- status van alle varkensbedrij- ven ten goede.
eerste instantie door overdracht tussen dieren, dan door toedoen van mensen, dan door ongedierte en ten slotte via de lucht, vertelt Herman Prüst van Hipra. Dat blijkt ook wel uit de monitoringsresultaten op de bedrijven. Steenaert schat dat 80% van de PRRS-uitbraken wordt veroorzaakt door een stam die al jaren op een bedrijf zit. Dit percentage onderstreept het belang van interne biosecurity om PRRS te bestrijden en laat tevens zien dat van een regionale aanpak geen wonderen zijn te verwachten. Het virus is immers sterk bedrijfsgebonden en kan zich door de gehanteerde werkwijze op de meeste bedrijven eenvoudig handhaven.
BOERDERIJ 104 — no. 46 (13 augustus 2019) 49
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
