COLUMN RUNDVEEHOUDERIJ
ls ik met mijn kleinzoon van vier ga schud- den, steekt een zwanenpaar met zeven kuikens voor onze trekker het kavelpad over. In een sloot duikt een fuut snel onder water en zwemt een meerkoet geschrokken weg met haar kui- kens. De donzig rode koppies worden vanaf het hek in de gaten gehouden door een zwarte kraai die er een wil vangen. Bij een kuikenstrook waarschuw ik de peuter op te letten. Eerst vliegt een tureluur op het allerlaatste moment op uit het lange gras terwijl een kieviet met vier kuikens een veilig heenkomen zoekt. Op het vol- gende perceel tippelt een scholekster onnozel weg. Als plots een ooievaar voor de trekker loopt, roept mijn kleinzoon enthousiast ‘die is groot’. Dan is hij een poosje stil en zegt dan overtuigd, ‘opa heeft veel dieren’ en begint met zijn opsomming: ‘Koeien, schapen, lammetjes, kalfjes, de poezen, de kippen van oma, de geiten, grote vogels, kleine die wegvliegen en vogels die zwemmen’. Hun namen is hij allang vergeten. Nu horen jullie het toch eens van een ander. Het zit met de biodiversiteit bij opa wel goed. Ik begin tegen de peuter maar niet over het rijke waterleven in onze 17 kilometer sloot, want stel dat hij achter je rug om met stok en emmer op onderzoek uit gaat. Mijn jongste zoon moet deze zomer zijn derde her- barium maken. Zonder veel moeite verzamelen we 100 planten en grassen. Met een beetje extra moeite en ken-
Eerst zelf kijken A
BRUTALE HAAGSE STEMMINGMAKERIJ OVER BIODIVERSITEIT Jan Aantjes, melkveehouder in Streeferk (Z.-H.)
nis vind je er nog 100 bij. Telkens vraag ik mij af waar het verhaal vandaan komt dat het met de biodiversiteit snel achteruit zou gaan. Ik ben nog nooit iemand van het CBS tegengekomen om te meten of tellen. Ieder jaar tijdens vakantie verbaas ik me over de afname van het aantal actieve boerderijen en de verrui- ging van landschap of zoals men wil, de toename van natuur. Dit jaar kwamen we, fietsend in de IJsseldelta bij Zwolle, meer paarden tegen dan grazende MRIJ- of andere melkkoeien. Als we na een week vakantie weer thuiskomen hebben honderden nijl-, grauwe- en brandganzen bezit genomen van ons weiland. Die vre- ten al even brutaal als de zwanen een deel van het door de droogte toch al schaarse gras op. Terwijl de aalschol- ver maar al te graag in onze schone sloten vist, staan de zilver-, de purper- en de blauwe reiger gezamenlijk langs de vele slootkanten. Ook in de Alblasserwaard lopen inmiddels herten tussen onze droge koeien. Ik maak me geen zorgen om de biodiversiteit. De stemmingmakers in en rond Den Haag zouden eens uit hun stoel moeten komen en zelf moeten gaan kijken. Ze kraaien elkaar maar wat na, trekken talloze, soms oude onderzoeken uit hun verband of hebben dikke duimen. Ik nodig ze van harte uit de werkelijkheid hier bij ons eens te komen zien. Het zal mij benieuwen of zij überhaupt de vele vogels en planten kunnen onder- scheiden.
BOERDERIJ 104 — no. 46 (13 augustus 2019)
33
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
