search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
8


scherpOp


Geuren, smaken, beelden, geluiden, aanrakingen. Zintuigelijke impressies zijn een noodzakelijke


voorwaarde voor mensen om op te merken wat er in hun omgeving gebeurt. Vijf veteranen


vertellen over de zintuigelijke herinneringen die ze aan hun uitzending hebben.


Tekst Else de Jonge Fotografi e Merlijn Doomernik Geen alledaagse kost


Bewuste en onbewuste


waarnemingen Zintuigen lijken nog


beter ‘aan te staan’ in onalledaagse situaties ̶ bij risico en gevaar, maar ook bij positieve


omstandigheden. Mensen staan ‘op scherp’, heet dat dan. Dat maakt dat zij zich ogenschijnlijk irrelevante indrukken, ook jaren later, nog tot in detail kunnen herinneren.


‘Ik hou wel van een gastronomische uitdaging. Dat kwam goed van pas toen ik in 1992 als opvolgend pelotonscommandant een half jaar in Cambodja zat. Pol Pot en zijn Rode Khmer waren net verdreven. In Chok Chai, waar ik gestationeerd was, zaten zevenduizend gekantonneerde militairen met hun families. Ze konden, als ze hun wapens inleverden, meedoen aan een voedselprogramma waarbij rijst, olie, zout en vis werden uitgedeeld. Ik was in ons gebied verantwoordelijk voor de distributie hiervan. Tijdens de opening van een school werden we door het dorpshoofd


uitgenodigd voor een maaltijd. Daar kregen we Cambodjaanse lekkernijen voorgeschoteld. Eén gerecht bestond uit ganzenhersens in een saus van bloed en ganzeneieren. Het werd verwarmd op een klein oliestelletje. Geen alledaagse kost, maar ik heb er wel van gegeten. Ik kom uit een slagersfamilie en weet dat je bijna al het vlees kunt eten, zolang het maar goed verhit is. Ik vind eten wat de pot schaft ook een vorm van beleefdheid tegenover je gastheer. Die mensen hadden er hun best op gedaan en waren vereerd dat we bij hen aan tafel wilden zitten. De smaak van ganzenhersens is mij niet bijzonder bijgebleven. Ik heb wel vaker gerechten gegeten waar hersens in verwerkt waren, ook in


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76