search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Gevoelige plaat 45


November Rain – Guns N' Roses


‘We kwamen aan in november in Busovača om het kamp op te bouwen. De regen kwam met bakken uit de lucht, van die ijskoude regen als voorbode op de sneeuw die zou gaan vallen. Ons viertonnerpeloton was het eerste dat met hulpgoederen ging rijden. Om onze eindbestemming te bereiken moesten we over drie bergen, over geitenpaden die dik onder de sneeuw en het ijs lagen. Op sommige stukken was het pad net zo breed als onze voertuigen. Dan had je aan de ene kant de rotswand en aan de andere kant keek je het ravijn in. Eenmaal de bergen over reden we vlak langs het front. De Bosnische Serviërs waren niet blij met onze komst en dat maakten ze duidelijk met beschie- tingen. Bij het eerste salvo raakte één van mijn maatjes gewond. Dat was zes maanden lang vaste prik, zodra wij langskwamen werd er geschoten. Na twee weken rijden waren we een week op het kamp. Dan moesten we wachtlopen en konden we een beetje tot rust komen. We bleven dan iets langer in bed liggen en ’s avonds na


het eten gingen we naar de bar, om samen te ontspannen in je trainings- broek en op gympen. Het klinkt zo simpel: praten, muziek luisteren en meezingen. Maar het was zo fijn. Het was voor iedereen een uitlaatklep. Wat je allemaal meemaakt, dat zing je op zo’n moment van je af, soms met een lach en soms met een traan. ‘Don’t you think that you need somebody? Don’t you think that you need someone? Everybody needs somebody, you’re not the only one.’ We hebben elkaar zo nodig, zo interpreteer ik het nummer. Niet om elkaar constant om de nek te vliegen, maar wel om je hart te luchten en naar elkaar te luisteren. En toevallig heet het nummer ook nog November Rain – we kwamen aan in die koude novemberregen. Nu zet ik het nummer niet meer speciaal op. Misschien omdat ik dan te veel terugdenk aan die tijd. Maar als het op de radio voorbijkomt, dan gaat hij altijd harder en dan denk ik zeker terug aan die momenten. Dan sta ik weer even in de bar en zie ik iedereen weer zoals we er toen waren.’


Sharon Huls


Sharon Huls, forever young, woont in Den Helder. Sharon was militair van 1986 tot en met 2001, en is sindsdien burgermedewerker Defensie. Ze is twee keer op uitzending geweest. De eerste keer van november 1992 tot en met mei 1993, in Busovača. Als 4-tonnerchauffeur, bij A-Cie, 3e pel bij het 1 (NL/BE) UN TBAT. De tweede uitzending was van juli 1994 tot en met januari 1995, in Potočari, Srebrenica: Bevo klasse 1 t/m 5, STAF- VZG-cie, bevopel 1 (NL) UN INFBATT (Dutchbat II).


Welk nummer staat in je geheugen gegrift en herinnert je aan een bijzonder moment op je missie? Mail naar: checkpoint@mpg.today o.v.v. gevoelige plaat.


Tekst Barry Hofstede


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76