search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
50 Ooggetuige


‘ Die gasten hebben zoveel voor ons gedaan’


Matthijs Geutjes dient in 2009 als forward air controller in Uruzgan. Hij dreigt met zijn mannen in een hinderlaag te lopen en wordt hieruit gered door Apaches. De actie is typerend voor het optreden waarvoor Apache-vlieger Roy de Ruiter afgelopen zomer de Militaire Willems-Orde kreeg.


TekstGielt Algra Fotografi e Milan Vermeulen A


FAC. In het veld kan Geutjes via zijn systeem meekijken met de vliegers en ziet hij hoe de wapens ingezet worden. ‘De wapens zijn vaak niet nodig. Laag overvliegen als een show of force werkt in het algemeen goed. We hadden al een paar jaar ervaring in de regio en men wist toen al wel dat ze zouden verliezen bij een directe confrontatie’, aldus Geutjes.


‘Alles binnen defensie doen we als team, maar deze is je echt gegund.’ Dit bericht stuurt Matthijs Geutjes naar Roy de Ruiter toen bekend werd dat hij de Militaire Willems- Orde toegekend zou krijgen. Tijdens een actie in Afghanistan is de samenwerking tussen de Apaches en Geutjes als FAC’er succesvol. ‘Die actie heeft vrijwel zeker verliezen aan onze kant voorkomen en is dus een van de redenen waarom De Ruiter deze onderscheiding verdient’, aldus Geutjes. Hij heeft de opleiding tot forward air controller afgerond als hij voor de tweede keer ‘richting de zandbak’ vertrekt. Hij is verantwoordelijk voor de coördinatie, het aanvragen en uitvoeren van luchtsteun tijdens de patrouilles van de grondeenheden. Geen patrouille verlaat de poort zonder de steun en inzet van de


Oogstseizoen Een paar weken na de dood van commando Kevin van de Rijdt in Uruzgan, trekt Geutjes met een gecombineerd Nederlands, Frans en Afghaans team dezelfde regio in. Hij herinnert het zich nog goed: ‘Het is een relatief smalle vallei die van noord naar zuid loopt. Wij, het Nederlandse infanteriepeloton, trekken samen met een Frans parapeloton en de ANA’s, een peloton Afghanen, op om het gebied te vrijwaren van opposing military forces. Het is vlak voor het oogstseizoen en de mais staat op volle hoogte. Dan wordt zo’n veld met ruim twee meter hoog gewas een gevaar. Je weet dat als de tegenstander daar ligt, dat je dan niets meer te vertellen hebt. Aan je technologische overwicht heb je dan niets. Want overwicht is er wel, in de hoedanigheid van twee F-18’s. Geutjes: ‘Deze luchtsteun is echter


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76