This page contains a Flash digital edition of a book.
Jan tijdens zijn missie in Cambodja. Foto: privécollectie Jan


VOORMALIGE DEFENSIEVLIEGERSWERKEN NU IN BURGERLUCHTVAART


‘Ik zou een nier afstaan voor vlucht met F-16’


Drie veteranen; Ferry, Job en Jan. Twee van hen zijn oud-F16-piloot en Jan was marinier. Inmiddels zijn ze alle drie vlieger (piloot) in dienst bij ArkeFly. En zoals het piloten betaamt, zitten zij voortdurend ‘in de lucht’, daarom sprak Checkpoint hen, enigszins toepasselijk, via Skype.


Door: Anne Salomons ‘E 56


en vlieghandje’, zo noe- men ze het wanneer je een talent hebt voor vlieger. Talent en een lange, zeer


gedegen vliegopleiding hebben er uiteindelijk toe geleid dat zowel Ferry (32) als Job (36) met hun vlieg- handjes F-16’s konden vliegen bij de Koninklijke Luchtmacht. En ja, dat was voor allebei een jongens- droom. “Na een militaire opleiding van een jaar mocht ik pas aan mijn vliegopleiding beginnen, waarvan anderhalf jaar in de VS. Dat was een pittige opleiding, voortdurend vielen er mensen af”, vertelt Job vanuit een


NOVEMBER 2014


zonnig Miami. Toen hij uit de VS kwam, werd hij eerst geplaatst op Vliegbasis Twente en later op Volkel. Daar werd ook Ferry gestationeerd. “Ik ken Job al zo’n twaalf jaar”, ver- telt Ferry, die net terug is van een korte vlucht naar het Turkse Antalya. “Wij Defensievliegers kennen elkaar allemaal behoorlijk goed. En ik heb met Job ook weleens in Afghanistan gevlogen.”


Beide vliegers hebben vanaf 2003 meerdere missies in Afghanistan gevlogen. Job: “De eerste keer was dat wel even spannend. Het was iets waar je heel lang, in zeer gecon-


troleerde omstandigheden, voor getraind had. Maar nu moest je de bommen toch op echte tegenstanders gooien.” Hij benadrukt daarbij dat hij tijdens zijn vluchten boven Afgha- nistan vooral bezig was met de zorg dat hij zijn opdracht zo goed moge- lijk uitvoerde. “Het was een mooie ervaring. Hard werken, weinig slaap en toch gefocust blijven. Voor ons als vliegers was het overigens relatief veilig. De militairen op de grond, die de poort uit moesten, liepen daar- entegen constant gevaar vanwege de vele bermbommen. Het was onze taak om die gasten te ondersteunen.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65