This page contains a Flash digital edition of a book.
nu dat, ondanks diverse faciliteiten vanuit Defensie op het gebied van vervoer, de helft van de veteranen problemen heeft om de juiste zorg te krijgen, veelal vanwege het reizen en de afstanden. Voor een kwart is dat zelfs een groot probleem. Berendsen: “Dat kunnen wij alleen maar beamen. Het aantal instellin- gen wordt natuurlijk in hoge mate bepaald door de omvang van de doelgroep en dat doet iets met de bereikbaarheid. We kunnen niet op elke plaats in Nederland zijn en kwa- liteit bieden, maar we proberen het uiterste te doen. We streven ernaar om spreekuurlocaties te openen op enige afstand van de instellingen om zo ook dieper in de regio aanwezig te zijn. Maar om middelen beschikbaar te krijgen in deze tijd van bezui- nigingen, is een groot probleem. Temeer daar het – gelukkig – gaat om een relatief kleine groep mensen.” Een oplossing wordt ook gezocht in zogeheten outreachende zorg. “We hebben natuurlijk in iedere


Partners


Uit het onderzoek blijkt dat partners te weinig bij de behandeling en bege- leiding worden betrokken. Veteranen van alle instellingen geven aan dat zij daar niet tevreden over zijn en geven gemiddeld een onvoldoende als rapportcijfer. Een op de vijf vete- ranen beoordeelt dit zelfs met het laagste rapportcijfer. “Partners en gezinnen vormen al een speerpunt voor de LZV-instellingen die dat in hun aanbod ook zo maximaal moge- lijk moeten invullen. Blijkbaar erva- ren veteranen dat nog niet als vol- doende en moeten we dat nog meer nadruk geven”, reageert Berendsen. De voorzitter van het LZV wijst erop dat het systeem op ieder zorgniveau partnerprogramma’s heeft. “Van partnergroepen bij de Basis tot zoge- noemde meergezinsdeeltijdbehande- lingen op drie locaties in Nederland. Maar hier gaat het ook om het zo actief mogelijk partners betrekken en het benutten van partners om de hulpverlening en behandeling zo gunstig mogelijk te beïnvloeden. Dan heb je het niet zozeer over concrete voorzieningen, maar over


een cultuur van communiceren met elkaar daarover, want je moet niet de indruk wekken dat het LZV zich uitsluitend op de veteraan richt en de rest er maar bij neemt.” Berendsen benadrukt dat, hoewel het systeem zich primair richt op de veteraan, de cultuur van het LZV er juist op gericht is dat ook de part- ner zich welkom voelt. “Op ieder niveau krijgt men de uitnodiging om de partner te betrekken bij het onderzoek en het vormgeven van het behandelplan. Maar naar aanleiding van de uitkomsten van dit onderzoek gaan we wel accenten leggen. We gaan kijken naar wat de belemme- ringen zijn voor het gezin om mee te doen in de behandeling en of ze de ervaring hebben dat ze ertoe doen bij de zorg die verleend wordt.”


Bereikbaarheid


Al eerder waarschuwde de RZO ervoor dat de afname van het aantal aan het LZV deelnemende zorg- instellingen de toegankelijkheid en bereikbaarheid van de zorg voor veteranen negatief zou kunnen beïn- vloeden. Uit dit onderzoek blijkt


‘Je moet niet de indruk wekken dat het LZV zich uitsluitend op de veteraan richt’


regio maatschappelijke werkers en sociaal-psychiatrisch verpleegkundi- gen die veteranen thuis op kunnen zoeken. In onze missie staat dat we outreachend en laagdrempelig willen zijn en daar werken we keihard aan.” In het algemeen is Berendsen positief over de uitkomsten van het onder- zoek. “Dit helpt ons om onze speer- punten aan te scherpen.” Hij is dan ook blij dat de RZO heeft aangegeven dat dit onderzoek door het LZV voortaan tweejaarlijks gebruikt kan worden om de zorg van de civiele en militaire (geestelijke) zorginstellin- gen voor veteranen te monitoren en – zo nodig – aan te passen. “De uit- slag van dit onderzoek is zeer waar- devol, want daarmee kan ik ook naar onze instellingen toe zeggen: kijk, die behoefte is er, daar kunnen we niet voor weglopen.”


NOVEMBER 2014 23


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65