search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
915 | WEEK 28-29 10 JULI 2019


MARIN test door kinderen bedacht ‘schip van de toekomst’


Aſtuigen en Opbouwen


15


Een serie over de tijd dat tjalken, klippers, aken en luxe motors plaats maakten voor dortmunders, kempenaars, Franse motors en Europaschepen. Na de Tweede Wereldoorlog moest alles opnieuw - en beter - worden opgebouwd. De schippers uit die tijd zijn er nog en kunnen veel verhalen, zoals Gerrit Mookhoek.


Mist PETER FOKKENS


WAGENINGEN Vier winnende schoolklassen waren vrijdag 28 juni bij de prijsuitreiking van de wedstrijd ‘Ontwerp jouw schip van de toekomst’ van MARIN. Het winnende schip in de vorm van een zeilvis met optrekbaar zeil, een wrijvingsloze haaienhuid en een flexibe- le bewegende staart, werd getest in een van de testfaciliteiten bij MARIN.


scheepsmodel testte. Directeur Bas Buchner: “We wilden na 10000 modellen niet achteruit kijken, maar vooruit. Daarom heb- ben we de kinderen van Nederland gevraagd na te denken over de schone, slimme en vei- lige schepen van de toekomst. En met gewel- dig resultaat: een containerschip in de vorm van een zeilvis, met netten om containers die dreigen overboord te slaan op te vangen. Voor zo’n goed idee heb je echt kinderen nodig!”


Het idee voor deze wedstrijd ontstond toen het onderzoeksinstituut vorig jaar haar 10000ste


Er deden bijna honderd klassen en kinderen mee aan de wedstrijd. Soms werkte een klas met elkaar aan één ontwerp, soms maakte ie- dereen in de klas een eigen ontwerp. MARIN kreeg allerlei ideeën, tekeningen en filmpjes toegestuurd. Schepen met zonnepanelen, zei- len, windmolens en waterstofmotoren voor een schone voortstuwing, drijvende zieken- huizen voor zeedieren, cruiseschepen met pretparken, chillrooms en escape rooms en slimme zelfvarende schepen met camera’s en radars.


Model 10075 Uiteindelijk heeſt MARIN niet één winnaar ge- kozen, maar de beste ideeën van verschillende klassen gecombineerd tot het ontwerp van het


‘schip van de toekomst’. Daarvan is een echt schaalmodel gemaakt (Model 10075) dat vrij- dag 28 juni werd getest in de grote testfacilitei- ten van MARIN. Natuurlijk in het bijzijn van de winnaars: groep 7 en 8 van de Triangel in Ede, groep 8 van de Mariënborn in Oosterbeek en de Plusklas groep 5 van De Spiegel in Den Haag. Net als bij Model 10000, Zr. Ms. Den Helder als nieuwste schip voor de Koninklijke Marine, maakte MARIN van deze eerste proef een bij- zonder moment met golven, licht en geluid.


Buchner: “Het mooie is dat de kinderen naar de natuur hebben gekeken voor inspiratie: een gestroomlijnde vissenvorm, het optrek- bare zeil van de zeilvis, een wrijvingsloze haai- enhuid en een flexibele bewegende staart. Het zeil bestaat ook nog eens uit zonnepane- len, dus het heeſt een dubbele werking. En wat een goed idee om netten aan het schip te maken om te voorkomen dat containers in zee terecht komen. Dat idee kwam binnen na- dat een containerschip op 2 januari meer dan 300 containers verloor boven de Nederlandse Waddeneilanden. Echt een oplossing om over na te denken. En het geheel ziet er ook nog eens ontzettend gaaf uit!”


Alle klassen kregen een model van het schip van de toekomst mee voor in de klas. Het ‘schip van de toekomst’ wordt vanaf 1 sep- tember tentoongesteld in het Maritiem Museum in Rotterdam.


u


TERNEUZEN De haven van North Sea Port willen goed zicht houden op de toestand van de havenkades. In plaats van een dui- ker daarvoor in te zetten, is op 26 juni in Terneuzen een eerste proef uitgevoerd met een onderwaterrobot.


De hightech onderwaterrobot is uitgerust met diverse sensoren, zoals ultrasoon, la- ser, PEC, sonar en een hoge-resolutiecamera.


Als u de e-paper leest, kunt u hier de film van de eerste proef bekijken.


“We zaten in de bietenvaart en moesten van Dinteloord naar Breskens, maar het was al- lemaal mist, mist en nog eens mist. En radar hadden we nog niet. Je stuurde op het kom- pas. Ik had van heel Zeeland en het IJsselmeer een boekje, waarin ik van de ene naar de an- dere boei de koers had staan. Dan zette ik de wekker en dan wist ik, na zes minuten varen op die koers moest ik dan de volgende boei zien en dan wisselde je weer van koers.


Nou zou mijn vader ook nog eens een reisje meedoen, nét in de mistperiode. Die had altijd op een klipper gevaren, nog onder zeil. Later ook gemoderniseerd, maar toch een groot deel van zijn leven buiten staan te sturen.


Wij hadden toen al een verwarmde stuurhut, dus ik zet mijn matroosje aan het roer en ik zeg: Sjuul, ik geef de koers op en dan stuur jij op het kompas’’. Nou, dat deed ‘ie heel goed, dus dan zei ik: ‘Stuur maar honderd graden’ en dan deed hij dat, en na vier minuten gaf ik dan honderdtwintig op en dan stuurde hij perfect honderdtwintig.


Dat ging heel goed zo, tot we onder Bruinisse kwamen, op de Keten. Daar lag een geladen zandschip voor anker. Die zagen we niet liggen in die mist, maar net op tijd zag ik het silhouet en de lantaarn, dus ik geef een slinger aan het roer en we varen hem net mis. Maar toen was ik even van slag af en gaf ik niet de koers op die we moesten varen, maar die van de daaropvol- gende boei. En dat was net vijfentwintig gra- den anders natuurlijk.


Klipper Anjo van J.M. Mookhoek, al gemotori- seerd - met een lading bieten onderweg.


Maar even later komt mijn vader weer binnen en zegt: ‘Als je nou niet hard omhoudt, dan is het einde verhaal!’ En dat was ook zo, want hij had de deur nog niet weer dicht of we liepen omhoog. Muurvast, niks meer an te doen. ‘Nou, ’t is maar te hopen dat ’t lang mistig blijſt, want anders zit je hier voor schandaal omhoog’, zei pa. Daarna zei ‘ie niks meer en ging naar bed.


Wij gooiden het anker erin en keken in het ge- tijdenboekje wanneer er weer water zou ko- men. En dat was dan - had ik uitgerekend - om een uur of negen ’s morgens. Dus ik de wekker gezet om acht uur, en daarna eerst maar weer eens het anker eruit gehaald. En ik had geluk; ik kwam net weer vlot toen de buren ook gin- gen varen. Die zeiden later: ‘Nou jij lag ook kort op het zand’. ‘Ja, zei ik, ik was maar goed uit de weg gaan leggen met die mist’.


Maar ik had nog wel een vraagje natuurlijk, dus toen pa weer op was, vroeg ik hem: ‘Nou moet je me toch eens vertellen hoe jij dat flikte, dat je precies kon zien waar we waren?’ Hij zegt: ‘Ja jongen, ik heb nog op de zeilen gevaren en dan sta je altijd buiten. Dan leer je het water te lezen en dan zie je precies wanneer je moet draaien. Dan ketst het water tegen de plaat aan en dan krijg je zo’n rimpeling en een schuim- randje en dan zeiden we tegen elkaar: Kijk, nu maar overstag. Maar jullie staan daar maar in een dichte stuurhut: je ziet niks, je hoort niks, je vaart maar als een gestoorde in het rond, maar zo werkt het natuurlijk niet’.


Onderwaterrobot inspecteert havenkades


De metingen van de inspectie zijn nauwkeu- rig en worden goed leesbaar weergegeven op een dashboard. Ook is de inzet van een ro- bot onder water ook nog eens veiliger dan een duiker zo’n inspectie te laten uitvoeren. Bijkomend voordeel is dat het scheepvaarver- keer gewoon door kan blijven varen. Het pro- ject maakt deel uit van de innovaties voor het beheer van de haveninfrastructuur.


Gerrit Mookhoek doet zijn verhaal.


Voor schandaal Nou loopt mijn vader buiten voor de stuurhut langs van bak- naar stuurboord heen en weer; die kijkt zo naar zijn eigen dingen. Op een ge- geven moment komt ‘ie binnen en zegt: ‘Ik zou als ik jou was maar ‘es een beetje bakboord houden, want anders zit je zo met je kloten op het zand, om het zo maar ‘es te zeggen’. Ik zeg: ‘Pa, het gaat nou al een hele tijd goed zo, dus laat het maar aan ons over’. En tegen mijn ma- troos zeg ik: ‘Tja, die ouwe, die heb altijd wat, joh’.


De onderwaterrobot is aan boord gereedgemaakt voor zijn eerste inspectieklus. Foto North Sea Port Mist op de rivier.


De geïnterviewde schippers en schip- persvrouwen zijn met subsidie van de Rabobank gefilmd voor de website van de Museumhaven Gouda.


De verhalen zijn te vinden op: vimeo.com/ aſtuigenenopbouwen


Nou ja, later kregen we radar en toen werk- te het weer wel, maar mijn vader had wel een klein beetje gelijk, natuurlijk”.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60