Samenstelling: redactie Arts en Auto
Cultuurverandering in de zorg
Werken in de zorg is voor veel zorgprofessionals bevredi- gend, maar toch verlaten steeds meer collega’s de sector. Dat komt onder meer door de huidige werkcultuur. Het boek #vaniknaarwij gaat over de noodzaak van cultuur- verandering: het is tijd voor een positieve verandering, zodat mensen met plezier in de zorg blijven werken. Het boek is ontwikkeld binnen de VvAA-campagne
#vaniknaarwij – Wat voor collega ben jij? In deze campagne starten zorgprofessionals de dialoog rondom cultuur- verandering in de zorg en laten zij via verschillende media hun stem horen. Aan de hand van persoonlijke verhalen van mensen binnen en buiten de zorg wordt zichtbaar hoe de beweging van ‘ik’ naar ‘wij’ vorm krijgt. Leden bestellen het boek voor € 19,95 via
vvaa.nl/boek.
vragen aan...
1 Groen hoognodig
Zorgmedewerkers die regelmatig groen op of rond hun werkplek gebruiken, ervaren meer vitaliteit, werk- plezier en mentaal welzijn. Ze zijn productiever en minder geneigd hun baan op te zeggen, blijkt uit onder- zoek van de Vrije Universiteit Amsterdam en GGzE onder 600 medewerkers in de ggz, gehandicapten- en ouderen- zorg. De onderzoekers adviseren groen structureel in te bedden in zorgorganisaties.
ivn.nl
Drie
RAYMONDA ROMBERG, ANESTHESIOLOOG EN BESTUURSLID VAN VERENIGING VVAA
2 3
Laten we het jaar goed beginnen: wat is je de laatste tijd in positieve zin opgevallen in de zorg? “Onlangs had ik een nascholing, waarin ethiek aan de orde kwam. Het ging over de verschillende bubbels die in de maatschappij ontstaan. Het zijn er steeds meer, en mensen sluiten zich steeds meer op in de eigen bubbel. Alles wat afwijkt van onze normen beschouwen we als niet oké. De tolerantie verdwijnt. Toen we het daar over hadden, besefte ik dat we in de zorg juist een tegengestelde beweging maken. Waar we als verschillende zorgprofessionals decennialang in onze eigen bubbels zaten, zie ik nu dat we meer naar elkaar toe bewegen. Dat we bruggen slaan, dat we ons meer verdiepen in elkaars wereld: wat heb jij voor uit- daging? En hoe kunnen we daar samen iets aan doen?”
Spreek je ook uit eigen ervaring? “Zeker. Ik weet nog dat ik na een fusie van twee zieken- huizen een enorme discussie had met een klinisch chemicus over bloedzakjes en op welke locatie we die zouden moeten bewaren. We dachten allebei vanuit ons eigen belang, trokken ons terug in onze loopgra- ven. Maar toen we daar uitstapten, bleek het probleem eigenlijk veel groter én kwamen we tot een oplossing die we alleen nooit hadden bedacht. Als je nieuws- gierig bent en openstaat voor een andere opvatting, dan kunnen er mooie dingen ontstaan. Dat zie ik ook bij de VvAA Ledenraad en bij events die we als VvAA organiseren.”
Wat ga jij na deze nascholing anders doen dan daarvoor?
“Nog meer oog en oor hebben voor andere standpun- ten en perspectieven. Op advies van de docent heb ik als Volkskrant-lezer een digitaal abonnement op De Telegraaf genomen. Omdat ik me ook wil laten voeden door mensen die fundamenteel anders denken dan ik.”
aena • januari/februari 2026 09
Werken in de zorg als voorrecht. Elke dag opstaan met één doel dat je in al je vezels voelt: iets betekenen voor een ander. Met fijne collega’s mooie dingen doen, mensen beter maken. Voortdurend leren van elkaar en met elkaar. Samen. Want zorg verlenen is een teamsport en alle spelers op het veld zijn keihard nodig. Toch verlaten steeds meer collega’s de zorg. De huidige werkcultuur speelt daarin een grote rol. De tijd is aangebroken om tot échte cultuurverandering te komen. Zodat we de uittocht van zorgprofessionals een halt toeroepen. En nog betere zorg verlenen. Vandaar dit boek. De hoofdboodschap is: verschuif de hou- ding van ik, het individu, naar wij, het collectief. Dus: over tot actie. Verandering. Structureel. Op menselijk niveau en op operationeel niveau. In #vaniknaarwij staan persoonlijke verhalen van mensen binnen en buiten de zorg die laten zien hoe deze verandering mogelijk is. Zij, geroutineerd versus ge- talenteerd, ervaren versus jong & ambitieus, delen in bevlogen dialogen wat hen drijft. Vanuit hun oprechte liefde voor hun vak geven zij prijs hoe zij stappen voor verandering hebben gezet, wat een geweldige resultaten dit kan opleveren en zo schetsen zij wat wij morgen al kunnen doen om samen de zorg te verbeteren.
Dit boek is een hart onder de riem en een inspirerende stimulans voor iedereen die werkzaam is in de zorg of die de zorg een warm hart toedraagt: samen gaan we #vaniknaarwij.
#vanik naarwij
WAT VOOR COLLEGA BEN JIJ?
Onder redactie van: Marike Broekman Marijn Houwert Annick Kronenburg
Met medewerking van: Robert Heukels
9 789083 371719
Het gaat erom dat je elkaar echt kent en ziet
Menno Vriens Manal Moussane
Esther Cornegé-Blokland Kirsten Dabekaussen Harriette Verwey Fedde Scheele Reinier Hoff Bas van der Veldt Marjolein Geurts Berk Uzunalioglu Abbey Schepers Marc Spaanderman Egbert-Jan Verleisdonk Froukje Verdam Bas Van Wageningen Joost Peters Annemijn Algra Anne May
In het Nijmeegse Radboudumc is het op de kamer van Bas en Joost al snel voelbaar; zet hen bij elkaar en een zekere verbale code popt op. Galgenhumor mengt zich met spitsvondigheid, de deuren naar emoties en gevoelens lijken redelijk dicht te zit- ten. Twee traumachirurgen die op de traumahelikopter werken; ze maken natuurlijk het nodige mee aan rampspoed. Je zou zeggen: dan heb je de nodige peer support nodig. Maar hun eerste reactie op deze vraag: ach, och, nou ... En dan komt toch het echte verhaal.
PEER SUPPORT
Berend van Doorn Marcel Levi Susette Lataster Jacqueline Joppe Detlef van der Velde
Annelien Bredenoord Francesco Wessels Teun Toebes Danka Stuijver Jennifer Bergkamp Anicka van Emden Herman Kreeftenberg Dorien Zwart Bart Meijman David Baden Sophie Deleu Falco Hietbrink Jeroen Peters
8
Sabine Netters Gersten Jonker Begüm Pekbay Gert Jan de Borst Anita de Vette Jesper Hjortnaes Saskia Peerdeman Ian Leistikow
Shirin Bemelmans- Lalezari
B BAS VAN WAGENINGEN traumachirurg, Radboudumc (l) J
JOOST PETERS traumachirurg, Radboudumc (r)
Foto: Shutterstock
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100
