óók kan 2 3 4


Maak flexibiliteit Waardeer


verschillen In onderzoeksteams werken mensen met allerlei achtergronden, stijlen en manieren van denken. Verschil- len worden daar niet weggemoffeld, maar juist gezien als iets dat nieuwe perspectieven brengt. In de kliniek ligt dat vaak anders; daar houden wij van ‘professioneel gedrag’. Maar dat betekent soms dat iedereen zich aan dezelfde ongeschreven regels moet houden. Op sommige afdelingen hoor je blijkbaar nette schoenen te dragen, sneakers zijn ‘te informeel’. Zulke kleine dingen kunnen ervoor zorgen dat mensen zich minder vrij voelen om zichzelf te zijn.


Wat helpt: autonomie gaat niet alleen over werktijden, maar ook over


authenticiteit. Wie zichzelf kan zijn, voelt zich meer betrokken en blijft langer met plezier werken. Organiseer bijvoorbeeld een maandelijkse lunch waarbij collega’s iets delen over hun cultuur, gewoonten of levensstijl. Zo leer je elkaar echt kennen en groeit respect vanzelf.


de norm In de onderzoekswereld bepaal je vaak grotendeels zelf hoe je dag eruitziet. In de kliniek is dat wel anders: het rooster ligt vast, de agenda zit vol en je hobbelt van de ene naar de andere taak. Toch verlangen veel jonge artsen naar iets meer zeggenschap over hun dag. Niet om minder te werken, maar om beter te kunnen combineren: kliniek, onder wijs, onderzoek, en gewoon… het leven. Want hoewel de meeste aiossen (79%) tevreden zijn met hun opleiding, denkt bijna een kwart weleens aan stoppen omdat werk en privé niet in balans zijn.


Wat helpt: laat flexibiliteit niet iets uitzonderlijks zijn, maar iets normaals.


Kijk waar start- of eindtijden wat ruimer kunnen, plan ruimte in voor onderwijs of onderzoek en praat regelmatig met elkaar over werkdruk. Het hoeft echt niet perfect te zijn, maar een beetje meer ruimte maakt al een groot verschil. Zo houd je mensen duurzaam gemotiveerd en betrokken.


Opinie insturen Wilt u uw mening of inzicht rond een zorggerelateerd onderwerp delen? Stuur dan uw opinie stuk van maximaal 650 woorden o.v.v. ‘ Opinie’ naar redactie@artsenauto.nl. Na ontvangst zal de redactie uw bijdrage binnen twee weken beoordelen en u laten weten of het voor publicatie in aanmerking komt.


Zorg voor een veilige


werkomgeving In goede onderzoeksteams is het van- zelfsprekend om te zeggen dat je iets niet weet of ergens onzeker over bent. Je leert samen, zonder oordeel. In de kliniek ligt dat gevoeliger. De hiërar- chie is sterker, en het kan spannend zijn om je kwetsbaar op te stellen. Uit de DJS-enquête blijkt dat een derde van de aiossen ongewenst gedrag ervaart. Twee op de vijf voelen zich weleens on- heus bejegend. Dat is zorgelijk. Sociale veiligheid is onmisbaar, voor onszelf én voor de patiënt.


Wat helpt: maak het makkelijker om elkaar aan te spreken. Zorg voor laag-


drempelige supervisie, buddysystemen en open gesprekken over hoe het écht gaat. En vergeet niet dat mensen verschillend zijn in hoe ze hulp vragen; wat voor de een vanzelfsprekend is, kan voor de ander een drempel zijn. Kleine veranderingen in toon en aandacht kunnen al veel doen voor het vertrouwen en de sfeer binnen een team. Door de openheid en auto- nomie uit de onderzoekswereld mee te nemen naar de kliniek, kunnen we een werkplek creëren waar mensen zich ge- hoord en gesteund voelen. De zorg is ten- slotte een afspiegeling van onze samenle- ving. Echte inclusie betekent dat iedereen zichzelf kan zijn in denken en doen. Dat maakt het werk leuker, de teams sterker en de zorg beter. Zo houden we talent niet alleen binnen, maar ook betrokken.


aena • januari/februari 2026 31


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100