search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
INTERVIEW


CV Na drie jaar farmaceutische weten- schappen te hebben gestudeerd, stapte Brenda Dorenbos (1988) in 2009 over naar de studie farmacie. Met haar mas- ter op zak ging ze in 2013 aan de slag als (beherend) apotheker bij Maatschap Apotheken De Vijzel in de Amsterdam- se wijk De Pijp. Tijdens haar periode daar voltooide ze haar specialisatie tot openbaar apotheker. In 2020 stapte ze over naar Apotheek Beatrixplantsoen in Zandvoort, waar ze tot op heden werkt. Daarnaast is ze lid van het tekortenpa- nel van apothekerscoöperatie Mosadex en betrokken bij de meldweek medicijn- tekorten van LEF (Landelijke Eerstelijns Farmacie). Sinds februari 2024 deelt ze onder de noemer #tekortenapotheker haar ervaringen op LinkedIn.


>


dan echt goedkoper uit? Of neem de extra personeelskosten. Zoals gezegd is elke openbare apotheek gemiddeld één fte kwijt aan het oplossen van tekorten. Landelijk gaat het jaarlijks om 2.000 fte, omgerekend zo’n 220 miljoen euro. Kortom: het ‘goedkope’ beleid van prijsmaximering en preferentie zou on- deraan de streep zomaar eens duurkoop kunnen blijken.”


HOE KAN HET BETER? “We moeten een systeem creëren waar- in het voor meerdere fabrikanten weer aantrekkelijk wordt een middel op de Nederlandse markt te brengen. Daar hoort een gezond en realistisch prijsbe- leid bij. Nu herziet de overheid een paar keer per jaar de maximale prijzen van geneesmiddelen. Sommige medicijnen mogen dan iets meer kosten, maar de meeste steeds minder. En dat geldt óók voor middelen waar een tekort aan is of is geweest. Dat vind ik onbegrijpelijk. Verder schiet het huidige preferentie- beleid zijn doel voorbij. Bij veel medicij- nen is er één fabrikant, die de meeste zorgverzekeraars als voorkeur hebben aangewezen. Andere hebben dan geen bestaansrecht en halen hun middelen van de markt. Ter illustratie: in 2014 waren er gemiddeld 3,4 generieke


leveranciers per medicijn, in 2024 nog 2,6, aldus het laatste brancherapport ‘Openbare apotheken in beeld’. Die toegenomen marktconcentratie maakt ons zo kwetsbaar en afhankelijk. Dat blijkt ook uit cijfers van de KNMP: van alle medicijnen waar in 2024 een tekort aan was, viel 74 procent onder het


‘Ik hoop collega’s te motiveren om zich ook publiekelijk uit te gaan spreken’


preferentiebeleid van een of meerdere zorgverzekeraars. We moeten deze ‘race to the bottom’ zo snel mogelijk stoppen en ervoor zorgen dat er per middel weer minstens drie fabrikanten zijn met een serieus marktaandeel. Alleen dan kun- nen we dreigende tekorten opvangen.”


WELKE ROL WIL JE HIER ZELF BIJ SPELEN? “Ik stroom over van ideeën. Ook over preventie bijvoorbeeld. In mijn apo-


theek zie ik het medicijngebruik als gevolg van een ongezonde leefstijl snel toenemen. Veelal heel dure medica- tie, die vaak wordt gesponsord door de tabaks- of voedingsindustrie. Dat is de wereld op z’n kop. Al een hele tijd probeer ik op een plek te komen waar ik daadwerkelijk kan meepraten over dit soort onderwerpen. In de prak- tijk blijkt dat echter lastig. Het helpt natuurlijk niet dat er, sinds ik in 2013 als apotheker begon, al zeven ministers van VWS zijn geweest en ook nog eens vijf ministers van medische zorg. Dat zijn evenveel bewindslieden als jaren dat ik werk! Met zoveel wisselingen kun je geen consistent beleid maken of aan een duurzame toekomst werken.”


EN DUS BLIJF JE DOORSCHRIJVEN? “Voorlopig wel, al heb ik de frequentie van mijn berichten flink terugge- schroefd. Ik klim met liefde in de pen, maar de laatste tijd merk ik dat het me meer energie kost dan dat het oplevert. Het is dus een zoektocht hoe ik me kan blijven inzetten zonder verder gedesil- lusioneerd te raken. Ondertussen hoop ik collega’s te motiveren om zich ook publiekelijk uit te gaan spreken. Want de stem van apothekers mag in Den Haag nog wel wat luider klinken.”


 aena • januari/februari 2026 19


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100