050 Interview


Een zwak voor Dickens


Dit jaar stond de literaire wereld stil bij het 150e sterfjaar van Charles Dickens (1812-1870). Reden voor cardioloog Ernst van der Wall om een uitvoerige studie over ‘Dickens en dokters’ te publiceren, waarin hij bovendien een geheel nieuwe verklaring geeft van Dickens’ doodsoorzaak.


“I


k heb altijd een zwak ge- had voor Dickens. Toen ik tijdens mijn studie David Copperfield las, kon ik mij goed met de hoofdpersoon


identificeren. David stond er helemaal alleen voor. Zo voelde ik mij als begin- nend student soms ook. Met Pip in Great Expectations voelde ik me eveneens ver- want. Tijdens mijn studie medicijnen in Groningen raakte ik bevriend met Jan Lokin, die rechten studeerde en later hoogleraar Romeins Recht werd. Hij zag op mijn kamer boeken van Godfried Bomans en Charles Dickens staan. Bomans was een groot promotor van Dickens in Nederland en had in 1956 de Haarlemse tak van de Dickens Fellow- ship opgericht. Ik wist niet eens van het bestaan ervan, maar Jan bleek daar de president van te zijn en nodigde me uit lid te worden. Ik ben toen naar een bij- eenkomst van het Fellowship in café Kraantje Lek gegaan en moest daar zoals elk aspirant-lid een examen afleggen. Mijn examenvraag was welke kleur hoed een bepaalde dame in, ik meen, Martin Chuzzlewit droeg. Dat wist ik natuurlijk niet, waarop Lokin zei: “Je bent de ideale kandidaat, want je kunt nog heel veel le- ren.” Het juiste antwoord was overigens: geel. Dat was namelijk de lievelingskleur van Dickens.”


Ernst van der Wall (Ermelo, 1947) kreeg zijn belangstelling voor cardiologie met de paplepel ingegoten: zijn vader was ook cardioloog. Na zijn studie geneeskunde studeerde hij cardiologie in Amsterdam om na zijn promotie en een jaar in de Ver- enigde Staten als cardioloog bij het LUMC te gaan werken. Hij werd er hoogleraar en hoofd van de afdeling Cardiologie, tot hij in 2012 met emeritaat ging. “Gek ge- noeg ben ik in al die jaren onder collega’s nooit mensen tegengekomen die enige belangstelling voor Dickens aan de dag legden. Met uitzondering van één kinder- arts, die ook lid was van het Fellowship.”


Vele uren nachtrust Toen Van der Wall na zijn afscheid van het LUMC aan het opruimen was, stuitte hij op materiaal dat hij in 1983 ooit had gebruikt voor een lezing over ‘Dickens en dokters’ voor het Fellowship. “Daar was ik destijds niet zo tevreden over en uiteindelijk kreeg ik in maart 2018 een herkansing. Naar aanleiding daarvan zeiden mensen tegen me: schrijf dat nou allemaal eens op. Tweeënhalf jaar later had ik een 665 pagina’s dik boek, getiteld Dickens in the Heart of Medicine. In het Engels, want de meeste Dickensians zijn Engelstalig. Een geweldig plezierige schrijfervaring, die me echter ook vele uren nachtrust heeft gekost. Ik heb er


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108