030 Interview


‘We zij n door het oog van de naald gekropen’


‘H


artstikke blij ’ is Mariëlle Bartholo- meus met haar on- derscheiding, maar ze vindt het wel te gek voor woorden


dat er anno 2020 nog een dergelij ke prij s speciaal voor vrouwen moet zij n. “Dat zegt iets over de diversiteit in Nederland, dat er nog steeds vooral mannen aan de top werkzaam zij n, ook in de gezond- heidszorg. Het moet helemaal niet om mannen of vrouwen draaien, maar gewoon om feminiene en masculiene eigenschappen, kortom menselij ke eigenschappen. Complementair zij n haalt het beste in een organisatie naar boven.” Toch vindt ze het leuk om Topvrouw


van het jaar 2020 te zij n, al is ze beschei- den hierover. “Ik was verbaasd om al het enthousiasme van de mensen om me heen. Mij n WhatsApp en mailbox ont-


ploften, en ik kreeg bizar veel bloemen. Die verkiezing leeft dus wel. En het is toch een eer om als eerste uit de bus te komen. Maar ik wil benadrukken dat ik deze onderscheiding niet alleen ver- diend heb, ze is voor het hele team dat ik om me heen heb; een crisis kun je niet alleen leiden.”


Medici in de lead Hoewel Bartholomeus in hart en nieren neuroloog is, kan ze ook niet zonder haar bestuurlij ke taken. Ze zat ruim vier jaar in de directie van ziekenhuis Bernhoven in Uden op het moment dat de COVID-19-pandemie uitbrak. “Dat deed ik drie dagen per week en twee dagen per week was ik als neuroloog werkzaam. Dat is een mooie combinatie, en het is ontzettend belang- rij k dat er medici in de lead zij n. Zij kennen het ziekenhuiswerk immers van binnenuit.”


Toen de provincie Noord-Brabant in maart zwaar door COVID-19 werd getroff en, vocht Bartholomeus in haar ziekenhuis mee in de frontlinie. “Wij waren als Brabants ziekenhuis het eerst aan de beurt en zij n zwaar getroff en. Op een gegeven moment waren we alleen nog maar een coronaziekenhuis en moesten we soms het wiel zelf uitvin- den. We zij n wat dat betreft door het oog van de naald gekropen. Toen het bij na niet meer ging, ben ik zelf gaan bellen met ziekenhuizen in het noorden van het land met de vraag of zij patiënten van ons konden overnemen. Dat was allemaal nog vóórdat het Landelij k Schakelpunt zich erop ging richten.” Ze is niet geheel tevreden over de


periode na de eerste golf. Iedereen heeft te veel achterovergeleund, vindt ze. “En tij dens de tweede golf was er dus weer paniek in de tent. Ik blij f erbij dat we ons beter hadden moeten voorbereiden.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108