Tekst: Erik Jan Harmens Beeld: Oscar van Beest


Spiegel 033


Op deze plek verhalen schrijvers, journalisten en publicisten over een persoonlijke ervaring met de gezondheidszorg en houden ze (para)medici een spiegel voor.


Geen hernia


Ik ben zenuwachtig. Ik niet, zei de chirurg


Wie mijn boeken of stukken in de krant leest of mij volgt op social media, weet dat ik drie keer per week hardloop en graag op muziek van The Skatalites mag skanken. Mijn beweeglijkheid is echter allesbehalve vanzelf- sprekend, want al sinds mijn jeugd heb ik van tijd tot tijd last van mijn rug gehad. Vijf jaar geleden tikte de pijn een geheel ander niveau aan en werd ik getergd door stroomstoten van duizend volt in de onderrug. Was ik een stripfiguur geweest, dan had er in dikke letters “zwjoinggggg!” boven me gestaan. Fysiotherapeut Jeffrey wist de allerergste pijn te stoppen en daarvoor ben ik ‘m eeuwig dankbaar. Wat hij niet weg kon nemen, bestreed ik met paraceta- mollen die ik wegvrat als snoepgoed. Op afspraak in het ziekenhuis zei de specialist zonder te kijken dat het “in ieder geval geen hernia” was. Ja, maar die stroomstoten, kermde ik. Wat vervelend, las de ander van een denkbeel- dige autocue, helemaal in lijn met de protocollen, waarna ik in opeenvolgende bezoekjes steeds ster- kere pijnstillers kreeg voorgeschreven en uiteinde- lijk morfine. Twee jaar eerder was ik afgekickt van alcohol en ik had wel bezwaar tegen het nemen van harddrugs,


Erik Jan Harmens (1970) is schrijver en dichter. Zijn be- kendste romans zijn Hallo muur en Door het licht. Onlangs verscheen een nieuwe dichtbundel: kom. Voor Trouw maakt hij de podcast Onverdoofd, over leven na de bedwelming.


maar de mogelijkheid verlost te zijn van die schokken net boven de billen woog zwaarder: kom maar door met die oxycodon! Na nog een bezoek (“Wat vervelend”, “In ieder geval geen hernia”) besloot ik vreemd te gaan en klopte aan bij een privékliniek die zich voorstond op een ‘can do’-mentaliteit. Ik vertelde wat eraan scheelde en mocht achtenveertig uur later al een MRI-scan laten maken. Die dag vroegen ze of ik eigen muziek had meegenomen, want dat mocht, dus mijn vriendin rende naar de auto en griste een cd uit het dashboardkastje. Vanuit de mijnschacht in de buik van het appa- raat hoorde ik dat het traditionele Afrikaanse trommelmuziek was geworden. Dat in combinatie met het monotone knarsen van de scanner deed me heel zachtjes schuddebuiken. De diagnose was voor mij geen verrassing: dubbele hernia in de onderrug. Niet veel later mocht ik onder het mes. Ik ben zenuw- achtig, zei ik tegen de chirurg. Ik niet, zei hij terug. Wat de anesthesist me toevoegde, was als douche- water, het ging allemaal langs me heen. Even werd het donker, voor mijn gevoel nog geen tel, daarna werd ik wakker in de uitslaapkamer in de wetenschap dat er in mijn lichaam was gerotzooid. Ik wist me geen raad met het feit dat ik daar niets van had meegekregen en begon te snikken. De verpleegster vroeg mijn geboortedatum en toen ik niet antwoordde nog ’ns. Ze was gespeend van empathie, of had misschien haar dag niet. Van de morfine kickte ik veel te snel af, maar ik wilde die horse mijn lijf uit. Toen ik via social media de achteraf gezien wel heel domme vraag stelde of ik de morfine die ik overhad gewoon bij het huisvuil mocht gooien, kreeg ik naast terechtwijzingen ook een mailtje: “Ik bied 100 euro voor het hele doos- je.” Lekker betaald, maar toch maar niet gedaan.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108