This page contains a Flash digital edition of a book.
Industriële symbiose Industriële symbiose heeft onderzoek en initiatief nodig


Reststromen uitwisselen kan, m W


Het klinkt mooi: Dow en Yara wisselen sindskort middels een leiding van Gasunie waterstof uit. Maar in de praktijk vindt dit soort fraaie industriële symbiose betrekkelijk weinig plaats. De reden: niemand heeft inzicht in het besparingspotentieel van dit soort uitwisselingen en bovendien is er geen regie. Het bedrijfsleven wijst naar de overheid en de overheid vindt uitwisseling een taak van het bedrijfsleven. Hoe zit het nu eigenlijk?


-uitstoot de komende jaren dras- tisch gaan beperken. Dat kan je doen


e hoeven de achtergrond niet meer te schetsen: we moeten als industrie de CO2


door de interne processen efficiënter te maken, door over te stappen op andere energiebronnen, maar ook door reststromen te delen met een -verre- buurman. Want net als bij Yara en Dow, heeft de een iets nodig, wat de ander wellicht over heeft.


Jan-Henk Welink


Niet goed ontsloten Het Platform Duurzaam Grondstoffen Beheer was wat dat betreft z’n tijd ver vooruit, want al in 2011 was dit platform op zoek naar industriële symbi- ose, vooral vanwege de vraag vanuit de industrie. ‘Resource resilience’, ‘grondstoffenschaarste’ en grondstoffenweerbaarheid’ zijn termen die ook acht jaar geleden al, onder andere binnen de EU, werden gebruikt. “We wisten toen dat er al best wat kennis rondom reststromen bij universiteiten en hogescho- len op de plank lag”, vertelt Jan-Henk Welink, secre- taris en initiator van het platform. “Die informatie


was echter niet enorm goed ontsloten. Bij de TU Delft bijvoorbeeld, zijn de faculteiten groot. De vakgroepen binnen die faculteiten bestaan vaak ook uit tientallen mensen. Je moet dus maar net de juiste persoon weten te vinden, áls je überhaupt al weet dat er informatie rondom een bepaald onderwerp beschikbaar is.”


Tegenaan lopen Kennis over de potentie van reststromen is feitelijk het begin van industriële symbiose. Zo vertelt Welink dat een bedrijf er pas na jaren achter kwam dat de versleten transportbanden niet naar de afvalverwerker hoefden, maar gerecycled konden worden bij een daarin gespe- cialiseerd bedrijf. “Dat was geen enorm grote stroom, zo’n 30 ton per jaar, maar dat bedrijf betaalde voorheen een afvalverwerker en nu worden die banden opnieuw gebruikt. Je moet er maar net tegenaan lopen.”


Je moet er maar net tegenaan lopen...


Leon Wolthers


Laurens Meijering 6


Aanzicht van de Dow site vanuit de Braakmanhaven richting het krakercomplex met de fakkels van de krakers links. | nummer 1 | 2019


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48