21
NAAM Jo Roos
MISSIE Nederlands-Indië, 1948-1949
RANG, FUNCTIE Korporaal, medewerker personeelszaken
Jo Roos
De aanslag bij de REX Cinema
M
ijn naam is Johannes Roos. Ik was dienstplichtig militair van de Luchtstrijdkrachten (L.S.K.). Met een aantal sobats lag ik in Batavia, in de
militaire kampen in Gunung-Sahari-Binnen, vlak bij het vliegveld Kemajoran. In 1985 werd deze luchthaven vervangen door de nieuw gebouwde Internationale Luchthaven Soekarno-Hatta. Wij waren allemaal tewerkgesteld in het hoofd- kwartier van de Militaire Luchtvaart, gevestigd aan het Koningsplein West 8 in Batavia. Zo nu en dan moesten we wachtlopen aan de voor- of achterzijde van het hoofdkwartier. De achterzijde was een ramp, want die lag aan een kali met heel veel ratten. Die liepen zo’n beetje over je schoe- nen; meerdere keren had ik een rat aan mijn sabel zitten. Een griezelig gedoe was dat. Op donderdag 22 juli 1948 besloot ik samen met een aantal sobats van de L.S.K. naar de Rex Cinema te gaan op pasar Senen. Pasar Senen ver- wijst naar Cornelis van Senen, een Indisch school- meester, calvinistisch prediker en landbezitter. Tijdens de fi lmvoorstelling waren er veel militai- ren aanwezig, ook van andere krijgsdelen. Ik weet nog goed dat we de fi lm ‘The street with no name’ zagen, een lugubere misdaadfi lm met Richard Widmark als misdaadchef. Heel spannend.
Een op het oog aimabele man. Als je hem vroeg om een extra pisang kreeg je die
-
Na afl oop van de fi lm gingen drommen mili- tairen, maar ook burgers naar de uitgang. Wat toen gebeurde was tenhemelschreiend. Uit een betjak werden door een strijder (plopper) van het Indonesische leger handgranaten tussen de men- sen die uit de bioscoop kwamen gegooid. (Even een toelichting. Het eerste halfjaar na de uitroeping van de onafhankelijkheid was de vreselijke bersiap. Allerlei militaire en politieke groeperingen, maar ook bendes, maakten zich toen schuldig aan moord, verwoesting en andere wandaden, die vooral gericht waren tegen de Nederlanders. Deze bendes werden ploppers genoemd.) Het was afschuwelijk wat er gebeurde. Er was veel gekrijs en gegil in de grote mensenmassa, waartoe ik dus ook behoorde. Er waren veel gewonden en ook enkele doden. Wij zijn allen hiervoor gespaard gebleven. Uit nader onderzoek door de politie bleek de plopper een goede bekende te zijn van onze L.S.K.-groep. Deze granaatwerper bleek onze kok te zijn. Een op het oog aimabele man. Als je hem vroeg om een extra pisang kreeg je die. Bij zijn arrestatie werden lijsten bij hem aangetroff en met daarop de namen van de militairen die hij de vol- gende morgen tijdens het ontbijt zou vergiftigen. Dit werd ons tijdens het ochtendappel medege- deeld. Hoe het verder met die kok is afgelopen vertelt de geschiedenis niet. Gelukkig voor ons dat die plopper in zijn kraag werd gepakt en wij rustig door konden gaan met ademhalen en met de ons opgedragen missie.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108
