NAAM Jaap Tuinder
MISSIE Nederlands-Indië, 1948
FUNCTIE Brenmitrailleurschutter
Jaap Tuinder
Kerst in de tropen
E
en deel van 2-41 Regiment Veldartillerie was gelegerd in Tjikaoem, iets ten noor- den van Bandoeng. Het kanon was ver- zegeld en een veldradio was er niet. Ik
was opgeleid tot radiotelegrafi st, had geen taak en werd patrouillestamper en brenmitrailleurschut- ter. We waren gehuisvest in de stenen woning van de plantage-eigenaar, die gevlucht was vanwege de vele bedreigingen door de rampokkers. We liepen dagelijks patrouille op verschillende tijd- stippen, meestal overdag, maar ook 's nachts. We waren jong en we waren drie maanden in de tropen. Op eerste kerstdag 1948 waren we allemaal aan- wezig in de eetzaal om gezamenlijk het kerstmaal te gebruiken. Deze keer geen rijst, maar aardap- pelen uit blik, veel groente en gebraden kip. Alles dankzij onze kok uit de kampong, die dit allemaal bij elkaar gescharreld had. Onze luitenant las het kerstevangelie uit Lucas 2 en we dronken een biertje uit de veldmok. Daarna gingen we op pad om te laten zien dat we de boel in de gaten hielden. Alles was rustig en tegen de avond waren we weer terug.
Om half twee 's nachts werden we gewekt door onze wacht. De loerah (dorpshoofd) van een nabijgelegen kampong liet ons weten dat er weer verdachte mannen bijeenkwamen en had een boodschapper gestuurd. Wij gingen eropaf, lopend, met acht man. De boodschapper liep voorop om ons de weg te wijzen. Opeens verliet hij ons, bang om als verrader herkend te worden. In de bewuste kampong aangekomen wees de loerah ons het huis waar de mannen samen
Plotseling sprong één van de vier mannen op en rende naar ons toe. Hij had een rijstmesje in de hand
zouden komen. We trapten de deur in en binnen bevonden zich vier mannen, die we naar buiten dirigeerden. Binnen vonden we vier koloks (grote messen), twee bamboesperen en een junglekarabijn met dertien patronen. Alles werd in beslag genomen. De loerah wist met enige dwang de mannen aan de praat te krijgen. Ze wilden binnenkort een aanval plegen op ons kamp. Plotseling sprong een van de vier mannen op en rende naar ons toe. Hij had een rijstmesje in de hand, maar kreeg geen kans daar iets mee te
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108