eenvoudigweg omdat alles wat je nodig had (bier, bioscoopkaartje, frisdrank, soms een ijskoud blik- je Friesche Vlag of postzegels etc.) heel goedkoop was. Roken deed ik nauwelijks, dus de tinnetjes sigaretten die we als rantsoen kregen, gingen via de veldpost naar vader in Holland. De soldij werd doorgaans twee maanden opge- spaard. Dan kon je ermee naar de veldpost om het via een postwissel over te maken naar je ouders of familie thuis. Wij namen de gegevens over op een internationale postwissel, gingen met het geld en de postwissel naar het postkan- toor in Sorong, waar het werd verzonden tegen afgifte van een stortingsbewijs. Op dat bewijs stond ook de naam van de geadresseerde en het bedrag. Er zou dus niets mis kunnen zijn, want de militairen hadden hun stortingsbewijs van ons teruggekregen.
We zouden geld achterover hebben gedrukt: Bedragen die onze maten per postwissel hadden overgemaakt naar hun familie in Nederland
Niets was minder waar. Na een onderzoek van twee dagen, waarin twee van ons onder arrest bleven, en mijn maat Ruud en ik weer het post- werk konden voortzetten, werd duidelijk dat er gefraudeerd was op het Sorongse postkantoor.
-
Systematisch had een van de hogere (Indische) ambtenaren gedurende een periode van zes tot acht weken alle postwissels naar Nederland, soms wel tien per dag, overgeschreven met een nieuw bedrag, dat steeds dertig gulden lager was dan het originele wisselbedrag. Na de ‘overgave’ van Nieuw-Guinea medio augustus had hij gedacht dat de Nederlandse militairen dan ook wel binnen twee maanden vertrokken zouden zijn, en dat het misschien twee weken zou duren eer de post- wissel vanuit Sorong in Nederland werd besteld, waarna de geadresseerde naar het postkantoor moest gaan om het bedrag te innen. Daarna is het dan de vraag of die mensen, ge- adresseerden, terug zouden schrijven naar de af- zender in Sorong. Zoiets als: ‘Bedankt, we hebben je 120 gulden in goede orde ontvangen!’ Als ze dat niet zouden doen, dan werd niet ontdekt dat Jan eigenlijk 150 gulden had verstuurd. Als ze wel schreven is het de vraag of Jan zou opmerken dat er 30 gulden te weinig ontvangen was. Het bleek dat in die acht weken er maar tien soldaten, mari- niers of matrozen waren die deze fraude hadden ontdekt! De PTT-beambte zagen we niet terug, die was direct ontslagen. De consternatie op het postkantoor was groot en vooral de Indische mensen en twee Papoea-dames die er werkten, schaamden zich heel erg tegenover ons.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108
