Column


19


Alfred Kool


Vrij heid vergt onderhoud


H


Op een paar uur vliegen van hier de rauwe realiteit


‘Heeft u weleens iemand doodge- schoten?’ Die vraag krij g ik best vaak als ik als ‘veteraan in de klas’ gast- lessen verzorg op basisscholen en in het voortgezet onderwij s. In het begin schrok ik daarvan, maar inmiddels ben ik eraan gewend en maak ik er handig gebruik van. Bij voorbeeld door te vragen wie er weleens games speelt. Dat levert altij d een woud van vingers op. In een game krij g je toch bonuspunten als je iemand omlegt?, vraag ik dan. Dat wordt dan enthousiast beaamd. Het is een mooi bruggetje naar de realiteit. Want die is gelukkig echt anders. Ik leg uit dat onze goed uitgeruste en bewapende militairen vooral getraind zij n in het voorkomen van slachtoffers. Natuurlij k, als het nodig is, moeten ze effectief geweld kunnen toepassen, maar hun hoofdtaak is doorgaans juist de-escaleren en stabiliseren. Soms letterlij k tussen partij en staan. Mensen doodschieten is niet leuk. Nooit. In mij n presentatie zit een foto van twee scholieren op weg naar school. Ze lopen met hun rugzak door een straat in een woonwij k. Het zouden klasgenoten van ‘mij n’ groep kunnen zij n, maar er is een verschil. De huizen waar ze langslopen, zij n gebombar-


deerd. Voor ons onwerkelij k, maar op een paar uur vliegen van hier de rauwe realiteit. Veiligheid en vrij heid zij n in ons land zo vanzelfsprekend dat het lij kt alsof we de waarde ervan, maar ook de kwetsbaarheid, uit het oog zij n verloren. Al meer dan 75 jaar genieten we ervan. Erosie ligt op de loer. Vrij heid wordt steeds vaker vertaald naar: als ík maar kan doen wat ík wil. Maar vrij heid betekent ook: luisteren naar anderen en elkaar de ruimte geven. De bereidheid om anderen te begrij pen is een voorwaarde om tot begrip voor elkaar te komen. Veteranen weten als geen ander wat het is om te leven in een land waar vrij heid niet vanzelfsprekend is. Onze boodschap, met name aan jongere generaties, is daarom: vier de vrij heid, maar doe er ook je best voor. Vrij heid vergt onderhoud, vraagt om verbinding. Een samenleving betekent letterlij k ‘samen leven’. Overigens, het antwoord op de vraag waarmee ik begon is gelukkig: nee!


Alfred Kool is communicatiead- viseur, reserve-kapitein b.d. KL en gastspreker van het educatief programma Veteraan in de Klas. Hij was van 1977 tot 1982 militair en is in 1980 een halfjaar uitgezonden naar Libanon als onderdeel van de VN-vredesmacht UNIFIL.


checkpoint


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108