52


Lezersrubriek


In mij n tij d bij Defensie voelde het veilig dat we allemaal op elkaar leken en op het eerste oog hetzelfde waren. Nu ik ouder word, besef ik dat er voor de buitenbeentjes binnen ons bataljon niet echt plaats was. Pesten is misschien een groot woord, maar accepteren deden we ze zeker niet. Daar voel ik me de laatste tij d slecht onder, zeker als ik zie dat deze mensen niet op reünies verschij nen. Moet ik op persoonlij ke titel excuses maken? Man (61), naam bij de redactie bekend


Wat zou jij doen? Lezers vragen andere lezers om raad bij dilemma’s waar ze mee zitten. Deze keer over:


Excuses maken?


Reacties:


Nooit te laat Het is naar mijn idee nooit te laat voor een excuus. Immers, het toont aan dat je net als de rest van de mensheid gewoon een mens bent, maar wel eentje die voorbij zijn eigen trots en schaamte durft te stappen, daar en plein publique een sta- tement mee maakt en dus oprecht ‘volwassen’ genoemd mag worden. Nick Braun


Pispaal Ik weet er alles van. Ik was zo’n pispaal. Het zal ongetwijfeld ook deels mijn schuld zijn. Maar om mij bij praktische alle gelegenheden als pispaal te gebruiken – waar ook offi cieren aan deelnamen – sorry, maar dat kan ik ze niet vergeven. Eric de Vries


Gevoelskwestie Het feit dat je dit nu durft uit te spreken is al heel wat. Maar als jij je er persoonlijk niet goed bij voelt en je hebt het


checkpoint


Reageer je liever online? Houd dan de Facebook- pagina van het Nederlands Veteranen- instituut in de gaten en laat daar een reactie achter.


Het volgende dilemma:


Ik heb PTSS gekregen na een aantal uitzendingen. Het heeft een enorme impact, maar het gaat steeds beter. Ik krij g maar niet uitgelegd aan mensen dat ik – ondanks mij n PTSS – de missies niet had willen missen. Ik weet dat ik niet de enige ben. Hoe verklaar jij dat gevoel? Man (58), naam bekend bij de redactie


Mail je antwoord voor 20 augustus naar checkpoint@mpg.today. Heb je zelf een dilemma en wil je weten hoe andere veteranen hierover denken? Mail dan naar Checkpoint. De redactie kan bij dragen inkorten.


gevoel dat je excuses moet aanbieden: niemand zou je in de weg staan, lijkt mij … Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. Succes en sterkte met je besluit. Moray Juff ermans


Opluchting Voor excuses is het nooit te laat. Vooral niet omdat het kan opluchten voor beide partijen. Op persoonlijke ti- tel is, denk ik, dan wel een voorwaarde, niet slechts een optie. Bas Pleszynski


Groepsgevoel Ben jij de enige die er zo over denkt? Misschien dat er meer zijn in je batal- jon? Je zou eens voorzichtig kunnen in- formeren en dan met een kleine groep contact opnemen met de ‘slachtoff ers’. Dan maken de excuses ongetwijfeld meer indruk. Herman Jansen


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108