search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
15


NAAM Bob van Maanen


MISSIE Nieuw-Guinea, 1962


RANG Sergeant


Bob van Maanen Luchtalarm B


iak, midden 1962. Biak is een eiland aan de noordkust van voormalig Nederlands Nieuw-Guinea. Bij de onderhandelingen in 1949 was Nieuw-


Guinea buiten de overdracht aan Indonesië gehouden, maar na verloop van tijd meende Indonesië dat het toch bij dat land hoorde. Nederland vond van niet. In 1961 begonnen onvriendelijkheden. Nederland nam maatregelen. Landmachtversterkingen zouden per schip wor- den aangevoerd. Veel zou via Biak gaan. Er was daar een vliegveld dat geschikt was voor grote vliegtuigen en er was ook een mooie haven. Veel troepenverplaatsingen dus via Biak. Daarvoor zou een organisatie nodig zijn en dat werd het Opvang- en doorvoercentrum. De bemanning voor dat onderdeel werd weggeplukt uit diverse infanterie- en artillerie-eenheden. Zo werd ik, als dienstplichtig sergeant van een infanteriebataljon, plotseling aangewezen voor Nieuw-Guinea. Met mij nog twee offi cieren, negen onderoffi cieren (meest beroeps) en een twintigtal soldaten. Met de Zuiderkruis naar Nieuw-Guinea. Op Biak bouwden we een tentenkamp op. Klaar voor opvang en doorvoer. Die week was ik 'sergeant van de week'. Dat stel- de overdag helemaal niets voor, maar ’s avonds en 's nachts moest je de telefoon bewaken. Die telefoon stond in ons hoofdkwartier. Dat was een heel klein houten gebouwtje op een open veld, aardig ver van alle andere gebouwen, maar wel dicht bij ons nog lege tentenkamp. Heel dichtbij stond een nog kleiner gebouwtje. Daar sliep een korporaal eerste klas van de luchtdoelartillerie. Hij was veel ouder dan de dienstplichtigen en had daarom, denk ik, een aparte slaapplaats. In ons hoofdkwartier waren twee ruimtes. Rechts was de kamer waar overdag onze twee offi cieren ver- bleven en links een kleinere ruimte waar ’s nachts


de 'sergeant van de week' de telefoon bewaakte. In de tussenwand zat namelijk een luikje, zodat die telefoon aan het eind van de dienst naar de andere ruimte kon verhuizen. Ik sliep die nacht op het veldbed, toen ik wakker werd van het geluid van een sirene. Luchtalarm! Onmiddellijk naar buiten. De korporaal was ook al buiten. Hij vertelde me dat het na het signaal maar een paar minuten zou duren voordat de vliegtuigen hier waren. Hij was beroeps, zat bij de luchtdoelartillerie en was zeker twee keer zo oud als ik, dus ik geloofde hem op z’n woord. Gespannen keken wij naar de lucht en luisterden naar de geluiden in het kamp. Alle lichten waren


Plotseling verscheen het voltallige Opvang- en doorvoercentrum


-


uit en auto’s zonder licht reden naar hun bestem- mingen. Er kwam maar geen vliegtuig. Volgens de korporaal was het vals alarm. Niets aan de hand. Geheel ontspannen bleven wij nog wat praten in de mooie tropennacht. Plotseling verscheen het voltallige Opvang- en doorvoercentrum, in gevechtsuitrusting, met helmen, junglekarabij- nen, waarmee nog niemand ooit geschoten had, scherpe munitie en handgranaten. In mijn kaki tropenuniform stak ik er nogal bij af. De munitie werd verdeeld en we namen plaats in de diepe droge sloot die ons veld omringde. Dadelijk kwamen de Indonesische para’s! Na een tijdje gingen de lichten weer aan. Einde luchtalarm. De korporaal had gelijk gehad. Een KLM-vliegtuig had zich niet op de afgesproken manier gemeld.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108