Gevoelige plaat
45
‘I’ll send you all my love, every day in a letter’
De favoriete plaat van Alfons Groen: Sealed with a kiss – Bobby Vinton
Alfons Groen (62)
MISSIE Multinational Force and Observers (Sinaï)
RANG/FUNCTIE Sergeant, admini- strateur NL Detachement M.F.O.
WERK NU P&O-medewerker senior Personeel dienst Centraal bij Defensie
Welk nummer staat in je geheugen gegrift en herinnert je aan een bij zonder moment op je missie? Mail naar:
checkpoint@mpg.today o.v.v. gevoelige plaat.
‘Na mijn dienstplicht in 1979 ben ik bij Defensie gebleven. Ik heb jaren in Duitsland gewoond en gewerkt en ben uitgezonden geweest naar Libanon, Sinaï en Irak. Sinai was in 1986; ik was administrateur van de compagnie. In die tijd had je op het toenmalige Hilversum 3 het muziekprogramma ‘De Avondspits’ van Frits Spits. Frits deed nooit aan verzoekplaatjes, maar deson- danks heb ik hem een brief geschreven met het verzoek dit nummer te draaien voor mijn vrouw. Hij heeft het gedraaid op de dag voor mijn vertrek. Mijn muzieksmaak gaat van Elvis tot Marco Borsato en alles wat daartussen zit. Muziek is voor mij heel erg verbon- den met hoe ik me op dat moment voel. In Sinaï luisterde ik veel naar The Voice Of Peace, een Israelische zeezender die we konden ontvangen met een zelfgemaakte FM-antenne. Ik heb veel brieven geschreven toen ik daar zat, op- gestapeld wel vijftien centimeter hoog. Bellen kostte een tientje per minuut. ‘It’s going to be a cold lonely summer.’ Figuurlijk dan, want het was daar bloedheet natuurlijk. Maar ik miste mijn vrouw en ik schreef haar bijna dagelijks. ‘I’ll send you all my love, every day in a letter, sealed with a kiss.’
Eigenlijk hetzelfde als hoe we tegen- woordig whatsappen. Alleen spaarde ik ze op in mijn brieven. Dan zocht ik een rustig plekje op en dan schreef ik. Niet alleen mijn gevoelens, maar ook wat ik had gedaan en meegemaakt. Een beetje als een dagboek, op van dat heel dunne luchtpostpapier. Schrijven was een vorm van afl eiding, een manier om in gedachten bij elkaar te zijn. Het grootste verschil met nu is dat het een tijd duurde voor je ant- woord kreeg. Wij communiceerden met een vertraging van twee of drie weken. En in de tussentijd was er alweer van alles gebeurd. In de weekenden ging ik vaak naar Jeruzalem of Tel Aviv. In dat opzicht was het een leuke missie en ik had dus ook veel om over naar huis te schrijven. Maar het blijft lang om van huis te zijn, vooral als je jong bent en pas getrouwd. En dat zit ook in het liedje: ‘I don’t want to say goodbye for the summer, knowing the love we’ll miss. Oh, let us make a pledge to meet in september …’ Op 5 september was ik terug in Nederland. Maar tot het zover was schreef ik, en elke brief sloot ik af met de woorden: ‘Sealed with a kiss’.’
checkpoint
Tekst: Barry Hofstede
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108