14 Column


Barry Hofstede


over toen en nu


B


‘Ergens voel ik me nog steeds dat jochie van toen’


checkpoint


Bij na dertig jaar zij n er inmiddels verstreken sinds mij n uitzending. Wie had ooit kunnen denken dat die zes maanden zo bepalend voor de rest van mij n leven zouden worden? Ik niet in ieder geval. Een jochie was ik. Twintig jaar. Vandaag is het precies achtentwintig jaar geleden dat ik mij n nieuwe leven instapte. Ik was één dag eenentwintig en meende dat het leven geen geheimen meer had, of dat ik die geheimen anders moeiteloos zou weten te ontrafelen met de opgedane levenservaring. Gisteren werd ik negenenveertig en ik besefte dat ik nog steeds geen moer van het leven snap. Of beter gezegd, het leven begrij p ik wel. Het leven doet wat het doet en heeft daarvoor geen reden nodig, zoals wij . Voor ons, mensjes, moet het allemaal betekenis hebben en belangrij k zij n en een doel hebben. We ontketenen er de ene oorlog na de andere om. Iemand zei ooit tegen mij : ‘De zin van het leven is het leven zelf. De rest hebben we erbij verzonnen.’ En zo is het. De aarde draait wel door en hoeft niet te worden gered. De mensheid daarentegen, die kan wel wat redding gebruiken. Wat dat aangaat, zweef ik tussen hoop en vrees. Vooralsnog lij kt de mens een


natuurverschij nsel dat ten onder gaat aan zij n eigen succes. En waarom ook niet? Niks is voor eeuwig. Vraag dat maar aan de dinosauriërs. Ik dacht dat ik heel wat voorstelde toen ik jong was en dat problemen zich eenvoudig lieten fiksen met idealen. Met idealen is het echter net als met monopolygeld: in het echte leven koop je er weinig voor. Maar dingen veranderen, al gaat het langzaam. Er bestaat tegenwoordig zelfs een club van miljonairs die ervoor pleit dat rij kaards zoals zij meer belasting gaan betalen. De wonderen zij n de wereld nog niet uit, en eerlij k gezegd kan de wereld wel een wonder gebruiken. Wonderen en verwondering – de onschuld en onbe- vangenheid uit mij n jeugd. Ik klamp me eraan vast als een drenkeling aan een stuk drij fhout. Want ergens voel ik me nog steeds dat jochie van toen, maar als ik in de spiegel kij k, dan realiseer ik me maar al te goed dat het ook niet meer is dan dat: een gevoel. Toch moet ik er niet aan denken dat ik het kwij t zou raken. Dan zou er niks van me overblij ven.


Barry Hofstede vertrok als dienst- plichtig soldaat vrij willig naar Bosnië. Hij was van november 1992 tot mei 1993 vrachtwagenchauffeur op een viertonner bij het 1 NL/BE VN Transportbataljon. Een halfjaar lang hebben hij en zij n kameraden door centraal Bosnië gereden om de lokale bevolking van hulpgoederen te voorzien, terwij l om hen heen een totale oorlog woedde. Barry heeft veel over zij n ervaringen geschreven. Tegenwoordig kan hij er ook over praten. Barry werkt als tekstschrij ver.


Luister naar Barry’s gesproken column op www.nlveteraneninstituut.nl/checkpoint.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108