search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
To the Point


Verdere correspondentie n.a..v. deze rubriek kan naar: Checkpoint, Postbus 862, 1180 AW Amstelveen of checkpoint@mpg.today.


PTSS Checkpoint 4-2018 was geheel gewijd aan


PTSS. Wat mij is opgevallen, is dat er weer niet over Indië- en Koreaveteranen is geschreven. Of heeft die groep vetera- nen geen last van stress? Misschien niet genoeg ellende meegemaakt? Ik weet nog toen we terugkwamen na vier jaar oorlog (Nederlands-Indië) en wij klaagden, er gezegd werd dat we niet zo moesten zeu- ren. Na het blad gelezen te hebben, was ik er voor de zoveelste keer van overtuigd dat wij nog steeds de vergeten groep zijn.


Ton Kelders, Amsterdam


PTSS (2) Ik las in Checkpoint 4-2018 een artikel onder de kop ‘Na 20 jaar PTSS door mis- sie in Libanon’. Het ging over PTSS (post- traumatische stressstoornis) en ‘voorko- men en genezing’ daarvan. Het deed me wat. Ik heb geleerd, en ben die mening ook sterk toegedaan, dat het helaas niet te voorkomen of te genezen is. We, de PTSS hebbende personen, kunnen ermee leren omgaan en waar mogelijk leren om bepaalde zaken onder de ‘knie’ te krijgen/ onder controle te houden. Genezen is te mooi om waar te zijn, want net op dat ene moment, bij dat ene geluid, die geur of noem maar op, kan er ‘iets’ barsten en komen de emoties ongecontroleerd vrij en doen ‘we’ er alles weer aan om de con- trole terug te krijgen. Dus, waar is dan de ‘genezing’? Zoals ik eerder al schreef: zie het als een steen die in het water valt, en ribbels die zichtbaar zijn en minder wor- den, kunnen nog lang nawerken. Ik heb geen verdere kritiek op het stukje, alleen op ‘voorkomen en genezen van PTSS’, want dat is wat eenieder met PTSS graag wil. En ik zeg u, leren ermee om te gaan is al een hele overwinning en erg rustge- vend voor lange tijd. Je weet - en zo ook de omgeving - dat er altijd een ‘monster- tje’ op de loer ligt om toe te kunnen slaan, die alertheid is er en dat hoeft niet altijd negatief te zijn. PTSS-personen zijn net als een mier, beladen met een rugzakje, het is zwaar, maar je kunt wel vooruit komen. Samen met (wat) hulp kom je een eind, uiteindelijk ga je zelf verder, je leert ermee omgaan en je kunt ermee omgaan. Kun je er nog niet mee omgaan, schaam je nooit om hulp te vragen. Mijn vraag is eigenlijk: hoe voorkom je PTSS voordat het je overkomt? Je kunt je niet voorbe- reiden op een voorval/ongeluk/nare situ-


atie, dat nog moet plaatsvinden. We zijn mensen, geen machines. Ik val de beste lotgenoot niet aan, ik vraag alleen als oud-marechaussee, geneeskundig mede- werker, Bosniëganger en brandweerman, ik heb best wel wat gezien, hoe voorkom je PTSS vooraf?


J.P.J. Korver, Leeuwarden


Veteranendag Koninklijke Marine Tot mijn verbazing kregen wij bericht dat de veteranendag in Den Helder niet doorgaat, maar er komt een saamhorig- heidsmiddag, voor personeel en vetera- nen. En tot mijn nog grotere verbazing las ik dat onze partners hierbij niet welkom zijn. Ik ben zelf veteraan en heb mijn hele werkzame leven bij de Koninklijke Marine gediend, veel gevaren en veel weggeweest. Mijn vrouw heeft al die jaren alleen voor het gezin gezorgd en is daarom medeveteraan. Het is volkomen minachting tegenover de partners om ze nu te weigeren op deze zogenaamde saamhorigheidsmiddag en ik ben dan ook diep teleurgesteld om hoe er met onze partners wordt omgegaan.


A. Roos, via e-mail


Boek massamoorden Sulawesi (3) Naar aanleiding van de ingezonden brief over het boek Massaexecuties op Sula- wesi geschreven door H.J.F. van der Plank (Checkpoint 3-2018) ben ik flink boos geworden. Ten eerste hebben de Neder- landers daar niets te zoeken en natuurlijk heeft de bevolking het recht om zich te verdedigen. Er zijn slachtoffers gevallen, maar de Nederlanders hebben lang genoeg huisgehouden in Indonesië. Al vierhon- derd jaar hebben ze het land geplunderd en onderdrukt en er zou meer verteld moeten worden over wat voor een mis- standen de Nederlanders hebben begaan, maar dat vind je niet terug in de geschie- denisboeken. Balkenende zei: ‘de VOC- mentaliteit moet terugkomen!’ Ik zeg: ga je diep schamen! Ik ben blij met het boek van Manon. Potong potong roti roti deng mentega blanda sudah mati indonesia merdekaaaaaaaaaaaaaaaaa!


Josias van Hoek Temaluru, via e-mail


Boek massamoorden Sulawesi (4) Een heel klein ingezonden briefje van H. Volders (Checkpoint 4-2018) met de aankondiging dat er een boek zal ver- schijnen inhoudende een ‘objectieve beschrijving’ en nog wel ‘eerherstel’ van kapitein Westerling is mij een beetje te veel van het goede. Westerling werd door mijn reeds lang overleden zwagers met


minder mooie woorden aangeduid. Twee van hen hebben maanden lang met hem verkeerd en met eigen ogen gezien wat er in die tijd gebeurde als je een dergelijke man vanuit Nederland ‘carte blanche’ geeft. Ik heb de verhalen uit eerste hand en bovendien ben ik zelf veteraan na een carrière van 38 jaar bij de marine en een zestal missies. Gelukkig zonder mentale gevolgen. Westerling was gefrustreerd omdat hij, in plaats van in actie te komen na een stevige opleiding als commando, instructeur werd bij Bijzondere Opdrach- ten. Volgens mijn zwagers dreigde hij nog wel eens met een doorgeladen pistool om zijn woorden kracht bij te zetten. Op Zuid-Celebes gingen echter alle remmen los bij dit heerschap en hij dreigde nog al eens met ‘feitelijke insubordinatie’ als men tegen hem inging. De ‘methode Westerling’ werd berucht, standrechte- lijke executies waren niet van de lucht en Nederland was far, far away. Hij kon zich, met behulp van zijn mannen, helemaal uitleven en het kwam niet bij hem op, en dat is, volgens een van mijn zwagers, meerdere malen verteld, het op een heel andere manier op te lossen. Westerling vond dat de in zijn ogen zijnde ploppers geen recht van leven hadden. Zoals het vaker gaat, waren die vrijheidsstrijders voor hem pure terroristen. Mensen die zijn gezag wilden ondermijnen. Uiteraard slaagde Westerling er met zijn manier van werken in om mensen eronder te krijgen. Een ‘objectieve beschrijving’ maakt zijn daden niet minder erg en van eerherstel kan al helemaal geen sprake zijn. Twee van mijn zwagers zijn nooit meer de oude geworden en hadden wat wij nu PTSS noemen. Waarvoor in die tijd geen behan- deling was, laat staan enige erkenning van de geleden mentale beschadiging. Nummertje drie, de middelste broer van mijn vrouw, kon de beelden zoals Westerling tekeer ging niet meer van zijn netvlies af krijgen en maakte, om van alle ellende af te zijn, een einde aan zijn leven. Hij liet een briefje achter met daarop Terima kasi Westerling, saja pergi (Bedankt Westerling, ik ga). Iedereen wist wat hij ermee bedoelde. Hij heeft, zoals een van mijn zwagers dat ooit zei, vele levens van militairen voorgoed verkloot. Had deze man wel een geweten kun je je afvragen. Hij heeft, tot slot, nooit een onderscheiding mogen ontvangen, terwijl hij ‘zo’n zeldzaam moedig, flink en knap commandant was’. Ook prins Bernhard heeft zich hiervoor ingespannen, maar Den Haag voelde er, terecht, niets voor dat, zoals dat heette, een dergelijke bar- baar er ook nog voor zou worden beloond.


Ab Woudstra, Florida, USA juni 2018 43


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65