search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
helemaal niet van doodschieten, mensen op die manier doodmaken, maar het waren wel gevaarlijke mensen.”


er niet uit komen, want we waren bang dat hij bij de geringste bewe- ging zou vallen. ‘Sodemieter op, handgranaat!’, schreeuwde ik. Nou,


Geen tijd om bang te zijn


Geboft Het leek een perfect systeem om


zich in deze vliegtuigjes te ver- weren, maar eenmaal kostte het hen bijna zelf de kop. Ze werden weer beschoten en Babeliowsky wilde handgranaten droppen op de schutters, maar een van de twee bleef steken terwijl de hef- boom van de handgranaat omhoog kwam. Vloekend bedacht Babe- liowsky zich dat ze elk moment de lucht in konden gaan. “We hebben alles geprobeerd, maar ik kon er niet bij komen en die hefboom kwam steeds hoger.” Uiteindelijk besloten ze dat de handgranaat misschien viel als ze een harde landing zouden maken en ze deden hier terug op Pakan Baroe verschil- lende pogingen toe, maar de gra- naat kwam niet los. Ondertussen begonnen de mensen op de grond zich zorgen te maken, ze wisten niet wat er aan de hand was. En alles wat ze zagen was een kist stuiterend landen en weer opstij- gen. Een aantal pakte brandblus- apparatuur en begaf zich richting de landingsbaan. Nu konden er potentieel nog meer slachtoffers vallen, want slechts één handgra- naat was gevallen dus als die ene ontplofte, zouden de andere acht- tien ook meegaan. “Het had een waar inferno kunnen worden.” Ondertussen moesten ze gedwon- gen door brandstofgebrek toch echt landen. “We hadden de kist bijna volledig gekraakt en toen zijn we zo voorzichtig mogelijk geland. Die handgranaat zat er nog, we stonden stil en toen kwamen ze met twaalf, dertien man op ons af. ‘Wat is er met jullie aan de hand?’, vroegen ze. Eentje pakte ook nog de vleugel en begon daaraan te rukken. Hij kon niet zien dat die handgranaat op springen stond, want die hing aan de andere kant. En wij konden


alsof je een steen in een wespen- nest gooide.Whoepa! Een van de monteurs aan de andere kant bleef verstijfd staan, keek naar ons, keek naar de granaat, werd lijkbleek, en stelde de granaat weer op veilig. ‘Godallemachtig wat hebben jullie geboft’, verzuchtte hij en wij ook. We hebben echt doodsangsten uit- gestaan.”


Zwaar weer Eind oktober 1949 moest Babe-


liowsky terug naar Nederland om zijn vliegopleiding voort te zetten. Eerst zou hij naar Batavia vliegen om daar per schip terug naar Nederland te varen. Dat werd echter een rampvlucht toen het transporttoestel, met aan boord ook nog een jeep, in zwaar weer terechtkwam. “Het was een zwarte muur”, vertelt hij. “En voordat


we pap konden zeggen, zaten we er middenin. De rimpels op de vleugels en toen schoot ook nog de jeep los. Van alles is er gebeurd en toen wisten ze niet meer waar we waren. Het ging verschrikkelijk tekeer en toen we in Padang aan- kwamen, was de verf door de hagel van het toestel afgeslagen. We waren niet bang, want daar hadden we geen tijd voor.” De reis werd per boot voortgezet. In Batavia moest hij zich insche- pen op het ms Tabinta. Terwijl hij op de kade stond en plaats- maakte voor anderen die aan boord moesten, botste hij tegen iemand op. Deze reageerde eerst kwaad, maar moest vervolgens lachen. Het bleek zijn vriend Harry, nu in prachtig tropenpak, van de mulo te zijn. Hij was tweede stuurman van het schip en slaagde erin om Babeliowsky onder te brengen in een van de luxe hutten op het bovendek. “Ik heb een geweldige terugreis gehad. Wat een verschil met de heenreis met vijf man boven elkaar. En dat na al die armoede die we meegemaakt hadden. Het was een nieuwe wereld voor me.” Babeliowsky zou zijn vliegoplei- ding goed afronden. Hij zou op allerlei toestellen vliegen en de rest van zijn succesvolle carrière bij de luchtmacht dienen.


Lesvliegtuig Piper Cub van de ML-KNIL met leerling-vlieger W.M. Eikelboom op vliegveld Kalidjati (komt niet voor in dit artikel). Foto: collectie NIMH


juni 2018 41


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65