COLUMN BOERENLEVEN
Uitzonderlijke tijden Dik Veef ind, coach, mediator en eigenaar van Agrocoach N
atuurlijk gaat het tijdens mijn bezoek aan hem over de acties bij de provinciehuizen en in Den Haag. Hij is er zelf ook geweest, met twee trek- kers nog wel. Hij op de ene trekker en zijn doch- ter – beoogd bedrijfsopvolger – op de andere. Ook zijn vrouw en de andere kinderen gingen mee.
Het was een prachtige dag. Hij heeft veel collega’s gesproken en hij voelde zich sterk en gesterkt door het hele gebeuren. Tot een paar maanden geleden had hij de hele stikstofdiscus- sie weggewuifd, ondanks dat collega’s hem van de ernst van de zaak probeerden te overtuigen. Nu kan hij er niet meer omheen. Met huid en haar heeft hij zich gestort in de acties, appgroepjes, overleg en brainstormsessies. Met vuur in zijn ogen bepleit hij de boerenzaak en laat geen spaan heel van de falende politiek die in zijn ogen de boeren in de kou laten staan.
Als ik hem vraag hoe het hier op zijn bedrijf gaat, barst hij in huilen uit. De grote sterke en strijdlustige boer van zonet zakt volledig in elkaar. De tranen stromen over zijn rode wangen en met het hoofd in zijn grote, ruwe handen zit hij schokkend aan tafel. Ik krijg een brok in mijn keel.
Ik ken deze boer al lang. Hij is een harde werker, met passie voor het vak. Ondanks de vele uitdagingen in de afgelopen jaren bleef hij altijd positief en overeind. Zelfs toen de bank strenger begon te worden, hield hij zijn rug recht en het hoofd omhoog. Hij zocht naar mogelijkheden om zijn bedrijfsvoering aan te passen en extra inkomsten te genereren. Hij streed, ploeterde, vocht voor zijn bestaan en kwam weer boven. Het bedrijf is nu fi nancieel gezond. “Wat raakt je nou het meeste?”, vraag ik hem. Hij zegt: “De on- zekerheid, het onrecht, het onbegrip en hoe het nu verder moet?” Als hij denkt aan de toekomst en zijn dochter die graag het bedrijf wil overnemen, komen de tranen weer. Waar doe je het allemaal voor?
Samen hebben we het over de emoties en gevoelens die bij hem bovenkomen. Ik zeg tegen hem dat het goed is dat hij ze laat zien en dat hij erover praat: gooi het er maar uit. Gelukkig kan hij met zijn verhaal bij zijn vrouw terecht, maar hij wil niet dat de kinde- ren hem zo zien, dat maakt te veel indruk op ze. Ik moedig hem aan om vooral te blijven praten over zijn frustraties en gevoelens. Praten lost misschien niet direct iets op, maar het lucht wel op en dat is waar hij op dit moment behoefte aan heeft. Het voorbeeld van deze boer is tekenend. Velen van u zullen wel- licht vergelijkbare gevoelens en emoties hebben. Zorg ervoor dat je mensen in je omgeving hebt die naar je kunnen luisteren, waar je je verhaal kunt doen. Blijf met elkaar in verbinding door te praten en zoek desnoods professionele hulp.
Dit zijn uitzonderlijke tijden. Zorg goed voor elkaar. Zorg goed voor jezelf.
TRANEN DOOR ONZEKERHEID, ONBEGRIP: HOE MOET HET VERDER?
BOERDERIJ 105 — no. 7 (12 november 2019)
61
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
