Door Margreet Welink
Arjen Schuiling is boos. Op de overheid, op Brussel, op politici met slappe knieën en op onzinnige regelgeving. Dat alles dreef zijn vader tot zelfmoord, daarvan is hij overtuigd.
O
f het gesprek ook een uurtje later kan? Net op de ochtend van het interview, kan hij name- lijk zijn nieuwe auto ophalen, geïmporteerd uit Zweden. “Eigenlijk zou ik hem al eerder ophalen maar toen zat ik in een politiecel.” Arjen Schuiling, akkerbouwer in Tynaarlo, werd on- bedoeld het gezicht van de boerenprotesten in Gronin- gen. Op die dag werd een deur van het provinciehuis met een trekker open gedrukt. Een andere trekker reed enkele dranghekken omver, Arjen was de bijrijder van de chauffeur die dat deed. Zelf mocht hij niet rijden, anders had hij het wel gedaan. “Al had ik nooit hekken omverge- reden”, zegt hij stellig. Dat hij niet zelf met zijn trekker naar Groningen kwam, was omdat zijn rijbewijs nog bij het CBR ligt. “Het was ingenomen. Waarvoor doet er niet toe, het was in elk geval geen overtreding met alcohol. Binnenkort krijg ik het weer terug. Gelukkig wel, want nu heb ik overal een chauffeur voor nodig of ik moet een taxi bellen. Duizenden euro’s heb ik al uitgegeven aan taxikosten. Ook de nieuwe Audi (‘voor mijn vriendin, ik wil niet dat ze in een Up! rijdt’) haalde hij op met hulp van een chauffeur. “Nee, ik ga echt niet zelf de weg op, want als ze me pakken, ben ik fl ink de pineut.” Niet dat hij bang is, geenszins. “Ik ben voor niemand bang. Al moet ik een jaar de cel in, dat boeit me geen fl ikker.” Strijdvaardig is hij. En boos. Heel boos. Op de over- heid, op Brussel, op politici met slappe knieën en op onzinnige regelgeving. Dat alles joeg zijn vader de dood in, daarvan is hij overtuigd. Hij haalt een foto tevoor- schijn waar hij als klein blond jochie naast zijn opa staat. “Tien meter van de plek waar deze foto is geno- men, heeft mijn vader zich opgehangen.”
Niet gelukkig
Arjen zag dat niet aankomen. Dat zijn vader niet geluk- kig was, dat wist hij wel. “Daar kon je niet omheen. Hij was een perfectionist en altijd aan het werk. Hij heeft zich kapot gewerkt om de boerderij te behouden. Het was zijn droom om veearts te worden, maar hij werd uit- geloot voor de studie. Zijn andere passie was de melkvee-
De vader van Arjen Schuiling (30) maakte zelf een einde aan zijn leven. “Hij was een slimme, lieve man waar ik trots op ben. Maar hij probeerde niet om iets aan zijn situatie te veranderen, hij dacht dat het toch niets uit zou halen. Nou, ik zit anders in elkaar.”
FOTO’S: KOOS GROENEWOLD BOERDERIJ 105 — no. 7 (12 november 2019) 57
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
