‘We weten de oorzaak van de besmetting niet. Dat is frustrerend’
Pootgoedteler Arie van der Spek vraagt het zich nog steeds af. “Hoe kon dit gebeuren? We kopen nauwelijks pootgoed en telen alle stammen uit miniknollen. We zijn samen met de NVWA alle opties langs gegaan, maar hebben niks kunnen vinden hoe de besmetting in die stam kon komen.”
jezelf te twijfelen. Hoe kon dit gebeuren? We kopen nau- welijks pootgoed en telen alle stammen uit miniknollen. We zijn samen met de NVWA alle opties langs gegaan. We hebben de voorgeschiedenis van deze stam en de geschiedenis van alle percelen over een aantal jaren bekeken, maar niks kunnen vinden hoe de besmetting in die stam kon komen.”
Ook een overstroming met oppervlaktewater kan niet de oorzaak zijn, zegt Arie. “Onze percelen liggen in een hoger gebied. Dat overstroomt niet, ook niet na een stortbui. Misschien was de bruinrotbacterie via water in de drainbuizen omhoog gekomen. Het was in 2018 immers erg droog en de aardappelen moesten het water van diep weghalen. We beregenen namelijk al sinds 1995 niet meer. Maar deskundigen bestempelden deze mogelijkheid als zeer onwaarschijnlijk. We weten de oorzaak niet. Dat is best frustrerend.” De maatschap bestaat uit de broers Arie en Marco van der Spek, met hun echtgenotes en zoon Klarens. Ze verbouwen pootaardappelen, graszaad, bieten en sinds dit jaar uien. Ze teelden 73 hectare pootgoed in 2018, waarvan 62 hectare stammenteelt. Alle aardap- pelen zijn in dat jaar intensief onderzocht, maar er zijn geen kruis besmettingen gevonden. De NVWA heeft alle protocollen van het bedrijf doorgelicht, zegt Arie. “We moesten alle sorteeropdrachten overleggen en aangeven
welke volgorde van poten, spuiten en rooien we hadden ge volgd. We hebben zelf aan onze omgeving verteld dat we bruinrot hadden. Daar kun je het beste open over zijn.”
Niks afgeleverd
De maatschap had gelukkig nog geen pootgoed afge- leverd, zegt Arie. “De besmette partij is vernietigd. De rest van het pootgoed is weggegaan als consumptie- aardappel, als zetmeelaardappel of naar de vergister. Gemiddeld hadden we nog € 2.000 tot € 2.500 per hectare aan restwaarde. Dit wordt afgetrokken van de uitkering van PotatoPol. We telen geen consumptieaardappelen. We hebben wel concessies moeten doen aan de klassen pootgoed die we dit voorjaar konden krijgen. Wat dat betreft is 2019 voor ons een overgangsjaar.” Na de bruinrotbesmetting hebben de pootgoedte- lers extra de puntjes op de i gezet, zegt Arie. “We gaan bijvoorbeeld in 2020 bloemenranden van 3 meter breed aanleggen via een project van het waterschap om afspoe- ling te voorkomen. Maar we willen niet de bagger uit de sloot op het land. Die kan ook niet op de bloemenrand. Dus houden we een halve meter brede strook aan tussen de bloemenrand en de sloot voor de bagger.” Het bedrijf is sinds het begin van PotatoPol in 1997 verzekerd, zegt Arie. “Zonder verzekering waren we in
BOERDERIJ 105 — no. 7 (12 november 2019) 47
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
