052 Mijn huis


Wie: Nico Westerhof (67, huisarts niet praktiserend) en Alie Kuper (65, vrijwilliger redactie dorpskrant) Huis: appartement in een voormalige waterstaatskerk in het Drentse Schoonoord Bouwjaar: 1866 Wonen hier sinds: eind 2022


Investeren in comfort


Nadat Nico en Alie besluiten hun woning met praktijkruimte in Erica te verkopen, speurt Alie op Funda naar woningen elders in Drenthe. Als ze Nico een appartement wil laten zien, drukt ze per ongeluk op een verkeerd icoontje. Op het beeldscherm verschijnt: ‘kerk te huur’. En dát wekt zijn interesse. “Ik heb iets met bijzondere gebouwen en architec- tuur.” Ze besluiten te gaan kijken. “Al was het maar om het uit ons hoofd te kunnen zetten.” Maar als ze binnenkomen, zijn ze op slag verliefd. “Het was nog helemaal leeg, maar echt: wáuw!” In 2019 wordt de waterstaatskerk in Schoonoord gekocht door een


investeerder die er twee appartementen in maakt. Bij binnenkomst loop je tegen de kansel aan. Aan weerszijden van wat nu een gemeenschappe- lijke hal is, zijn twee muren opgetrokken tot aan de koepel, op 10 meter hoogte. Omdat het een rijksmonument betreft, zijn de appartementen als het ware in de kerk geplakt, met muren voor de oude kerkmuren en moderne, aluminium kozijnen voor de authentieke ramen (“Die mogen we niet wassen”). Voor- en nadat Nico en Alie hun intrek nemen in de linkerhelft van


de kerk verbouwen ze het nodige. Beneden zet Nico een wand om een extra werkkamer te maken. Boven doet hij dat om een derde zithoek te creëren. Verder nemen ze diverse geluiddempende maatregelen (“Het galmde enorm”), waarvan de panelen met eigen foto’s het meest opval- len. Aan de achterzijde laten ze een klein balkon plaatsen. Er passen net twee stoelen op. “Als we daar zitten,” glundert Nico, “kijken we over het dak van het oude jeugdgebouw de landerijen in.” Dat ze hun ‘kerkhelft’ huren, weerhoudt hen er niet van investerin-


gen te doen. “We investeren in ons comfort”, zegt Alie. “Hopelijk hebben we daar nog tien jaar lol van.” Nico: “Als doe-het-zelver ben ik blij met de vrijheid die we van onze huurbaas krijgen om te klussen.”


‘De kerkklok kan ik bedienen met mijn iPhone’


Het meest trots is de gepensioneerde huisarts op het feit dat ze de oude kerkklok, met geld uit een dorpssubsidie, weer aan de praat hebben gekregen. “Ik kan hem met mijn iPhone bedienen.” De klok slaat, net als vroeger, elke doordeweekse dag om 12.00 uur (“Als teken dat het schafttijd was voor de mensen op het veld”) en op zaterdag om 18.00 uur (“Dan zat de werkweek erop”). Als het 12.00 uur is, zet Alie de deur naar het balkon open. “Omdat het geluid niet naar beneden gaat, hoor je het hier nauwelijks.” En na een minuut luiden: “Mooi, hè? We kunnen er nog kippenvel van krijgen.”


Wilt u ook meedoen met uw huis? Mail naar oproep@artsenauto.nl.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84