search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Tekst: Katrijn van Berkum en Timo van Oosterhout


Tekst: Katrijn van Berkum en Timo van Oosterhout Beeld: ??


Juridisch 029


O Raad van State zet vraagtekens


bij wetsvoorstel over artikel 13


Het is maar de vraag of het wetsvoorstel dat VWS indiende om artikel 13 van de Zorgverzekeringswet te wijzigen, bijdraagt aan het beoogde doel van meer zorgcontractering. Dat schrijft de Raad van State in een advies.


m de beweging naar passen- de zorg tot stand te brengen, moeten volgens het Integraal Zorgakkoord de sturings- mogelijkheden van de zorg-


verzekeraar door middel van contracte- ring worden vergroot. Daarom komt het ministerie van VWS opnieuw met een wetsvoorstel om artikel 13 (dat de grond- slag biedt voor de vrije artsenkeuze) van de Zorgverzekeringswet te wijzigen. Het doel: zorgcontractering bevorderen. Met dit nieuwe wetsvoorstel wordt


het zogenaamde hinderpaalcriterium wettelijk verankerd. Dat criterium regelt dat de vergoeding die een verze- kerde met een naturapolis krijgt bij een niet-gecontracteerde zorgaanbieder, niet zo laag mag zijn dat dit een belemme-


ring (‘hinderpaal’) vormt om voor een zorgaanbieder zonder contract te kiezen. Verder biedt het nieuwe wetsvoorstel


de mogelijkheid het hinderpaalcrite- rium te verduidelijken en nader in te vullen als dat nodig is. Daarbij is het mogelijk in lagere regelgeving regels te stellen over de hoogte van de vergoe- ding voor niet- gecontracteerde zorg in bepaalde sectoren. Die sectoren worden bij algemene maatregel van bestuur aangewezen. Tot slot formuleert het wetsvoorstel een uitzondering: als de zorgverzekeraar toerekenbaar tekort is geschoten in zijn zorgplicht, dan heeft een verzekerde met een naturapolis recht op een volledige ver- goeding van niet-gecontracteerde zorg. De afdeling advisering van de Raad van


State gaf afgelopen maart aan dat het wetsvoorstel een ‘nuttige bijdrage levert aan de praktijk door de codificatie en verduidelijkingen die het biedt’. Maar ook dat zij niet inziet waarom de voorge- stelde wijzigingen zullen leiden tot het beoogde doel: meer zorgcontractering. Omdat de toelichting bij het voorstel ook weinig inzicht biedt in de effectiviteit van het wetsvoorstel, vindt de afdeling advisering verduidelijking van de toe- lichting nodig, waarbij ook mogelijke alternatieven worden betrokken.


Eerdere wetsvoorstellen Tweemaal eerder is geprobeerd artikel 13 van de Zorgverzekeringswet te wij- zigen. Het eerste wetsvoorstel werd in 2014 door de Eerste Kamer verworpen. Zes jaar later nam de regering een nieuw wetsvoorstel in voorbereiding, maar dat voorstel werd uiteindelijk niet ingediend bij de Tweede Kamer. Volgens de Raad van State komt het nu voorliggende wetsvoorstel ‘in hoge mate overeen’ met dat ingetrokken voorstel uit 2020.


Meldingen seksueel grensoverschrijdend gedrag


Het aantal meldingen over seksueel grensoverschrijdend gedrag in de zorg dat de IGJ ontving, steeg met ruim een derde van 240 in 2022 naar ruim 330 in 2023.


De meeste meldingen gingen over begeleiders, verpleegkundigen, fysiotherapeuten en artsen. Van de (vermoedelijke) plegers had 37 procent een BIG-registratie. Aan de toename kan niet de con- clusie worden verbonden dat seksueel grensoverschrijdend gedrag vaker voorkomt. De IGJ wijst erop dat het aantal werkelijke gevallen naar verwachting veel hoger is dan het aantal meldingen en dat alleen het topje van de ijsberg steeds iets meer boven water komt. Dat er meer aandacht voor seksueel grensoverschrijdend gedrag is en meer alertheid, vindt de Inspectie positief. Seksueel grensoverschrijdend gedrag varieert van seksueel getinte opmerkingen, appjes, onge-


wenste aanrakingen of bijvoorbeeld onnodig lichamelijk onderzoek en seksueel contact (ook als dat wederzijds gewenst is) tot zelfs aanranding en verkrachting. Deze vormen horen niet in de zorg thuis vanwege de ongelijkwaardige relatie tussen zorgverlener en patiënt of cliënt. Seksueel con- tact brengt schade toe aan die zorgrelatie en aan het vertrouwen in de zorg. Daarom is het volgens de IGJ van belang dat zorgorganisaties aandacht geven aan seksueel grensoverschrijdend gedrag, om het te voorkomen en om er goed op te reageren zodra het wordt geconstateerd. De drempel om het te melden, moet voor patiënten, cliënten en omstanders (collega’s) zo laag mogelijk zijn.


Senior jurist Katrijn van Berkum en advocaat Timo van Oosterhout zijn werk- zaam bij stichting VvAA Rechtsbijstand


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84