Tekst: Adri van Beelen Fotografi e: De Beeldredaktie/Herbert Wiggerman


033


Acht jaar geleden kwam tandarts Tuncay Kaleliog˘ lu (44), in een zoektocht naar vrijheid, vanuit Turkije naar ons land. “Ik was het onvrije klimaat zat. Het werd Nederland, omdat men hier ruimdenkend is.”


I


k spreek Tuncay Kalelioğlu op een voorjaarsochtend in een strandtent in Kij kduin, niet ver van zij n woonplaats Den Haag. “Utrecht is ook een mooie stad, maar om te wonen bevalt Den Haag net iets beter.” Vanuit de


strandtent kij ken we uit over de zee, voor Tuncay een vertrouwd beeld. De zee was immers ook dichtbij in Izmir, de Turkse haven- en universiteitsstad waar hij tandheelkunde studeerde. Hij woont nu acht jaar in Nederland, spreekt de taal inmiddels goed en is ge- naturaliseerd tot Nederlander. Hij heeft in ons land volledig zij n draai gevonden, vooral dankzij de ‘vrij heid’ die hij hier aantreft. Voor Kalelioğlu is vrij heid het hoogste goed; hij is van mening dat veel Nederlanders onvoldoende beseff en hoe belangrij k leven in vrij heid is. Hij reali- seerde het zich in Turkij e, waar iedere vorm van vrij denken met argwaan te- gemoet wordt getreden. Kalelioğlu praat niet graag over het huidige bewind in zij n geboorteland. Liever noemt hij de naam van Kemal Atatürk, de eerste pre- sident van de republiek Turkij e, die aan het begin van de vorige eeuw van het land een moderne natie maakte. ‘Een kind van Atatürk’ noemt hij zich. Kalelioğlu vertelt dat zij n moeder lera-


res op een basisschool was en zij n vader bankmanager. “Voor het werk van mij n ouders verhuisden we vaak. We hebben in meer dan tien verschillende steden in Turkij e gewoond. Ik was bij na achttien toen ik in Izmir met studeren begon. De studie duurt in Turkij e zes jaar. Je krij gt eerst een jaar Engels en vervolgens vij f jaar de tandheelkundige opleiding.” Zij n keuze voor tandheelkunde werd ingegeven door een al langer bestaande


interesse voor het vak. “En het is fij n mensen blij te maken door bij te dragen aan een mooi en gezond gebit.” De eerste twaalf jaar van zij n carrière


werkte Kalelioğlu bij meerdere tandarts- praktij ken in Izmir en Istanbul. Daarna in de miljoenenstad Bursa, in het westen van Turkij e. Dat hij uiteindelij k naar Ne- derland kwam, had vooral te maken met de eerdergenoemde vrij heid. “Ik was het onvrij e klimaat zat. En het werd Neder- land omdat men hier ruimdenkend is. Hier worden mensen uit verschillende culturen geaccepteerd. Bovendien is er een hoge levensstandaard en economi- sche stabiliteit.”


‘Nederlanders beseff en


onvoldoende het belang


van vrij heid’ In Nederland werkte hij eerst een


poosje in andere tandartspraktij ken totdat hij het Tandarts Utrecht Centrum oprichtte. “Ik werk er met Turkse en Nederlandse collega’s met wie ik al eer- der samenwerkte.” Waarin verschilt het vak van tandarts in Neder land en Tur- kij e? “Nederlanders gaan vaker naar de tandarts. En omdat er hier veel aandacht voor preventie is, is de mondgezondheid beter. Maar we moeten de kwaliteit van die zorg wel blij ven bewaken, want er is een groot tekort aan tandartsen.” Naast zij n werk maakt Kalelioğlu graag muziek onder de artiestennaam


Kalelio. “Ik heb thuis een eigen muziek- studio en maak veel nummers over ge- lukkig zij n en over hoe je je eigen leven kunt inrichten. Ik hou van fi losofi e en duik met mij n lyrics in mij n innerlij ke wereld.” Hij laat via YouTube zij n nieuw- ste werk zien: een nummer getiteld Geri Kalanlarla. De tekst gaat in enigszins poëtische bewoordingen over vrij heid. In beeld is een van zij n vrienden te zien als dragqueen. “Dat was destij ds het idee van mij n videoclipregisseur. Zo kon die vriend zich aan een breder publiek tonen. Ik ben trots op het resultaat.” Zij n nieuwe singles brengt Kalelioğlu


onder meer uit op Spotify en YouTube. “Mij n stij l zit ergens tussen pop, rock en funk. Ik houd van rustige nummers met aandacht voor de tekst. Die muziek maakte ik in Turkij e en het ging toen ook al over vrij heid en kunnen zij n wie je bent.” Ook in de behandelkamer klinkt zij n muziek. “Ik zet het op voor patiënten zodat ze kunnen ontspannen. Rust en ontspanning zij n immers erg belangrij k tij dens de behandelingen.” Kalelioğlu praat liever over het heden


en zij n toekomst in Nederland, dan over zij n verleden in Turkij e. “Het gaat mij om het hier en nu. Ik heb hier veel goede contacten. Mij n ex-vrouw woont ook in Nederland en we gaan prima met elkaar om. Daarnaast heb ik een broer in Zwol- le die ik ook regelmatig zie. Ik vind het erg belangrij k positief en tevreden te zij n. Als je dat uitstraalt als mens, draag je dat ook over aan anderen.” Is er niets dat hij mist uit Turkij e?


Hij denkt even na. “Het eten soms. En de bergen. Maar dat ik die mis, betekent niet dat ik weer terug zou willen. Ik vind het fij n in Nederland en blij f hier.” Hij voegt eraan toe dat ‘hoop’ een belang rij k gegeven is in het leven. “Als kinderen van Atatürk hebben we nooit onze hoop verloren en ik vertrouw er dus op dat alles uiteindelij k ook in Turkij e heel mooi zal worden.” Alsof het zo is afgesproken, worden zij n woor- den kracht bij gezet door de Kij kduinse zon die aarzelend achter de wolken van- daan kruipt. Tuncay kij kt lachend door het glas naar buiten. “Het wordt weer een mooie dag”, zegt hij als een echte Nederlander.


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84