search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Uw mening


kunnen geven. En dat met opoff ering van zijn persoonlijke leven.


Ik heb zowel de moeder als broer mogen ontmoeten. Voor de plaatselijke veteranendag 2007 had ik als voorzitter van het Veteranencomité een tentoon- stelling ingericht in het gemeentehuis met foto’s en documenten over de oor- logen en missies, Tweede Wereldoorlog en alle missies daarna.


Bij de Libanon-tentoonstelling had ik op een bord onder andere een foto ge- plaatst van de gedenksteen met de na- men van de omgekomen Nederlandse militairen in Libanon. Omdat Philippus in Ridderkerk opgroeide, hebben we onder grote belangstelling op 10 no- vember 2007 op begraafplaats Rusthof een plaquette onthuld, samen met zijn broer Willem. Een aantal jaren daarna zijn moeder en Willem nog aanwezig geweest bij de jaarlijkse herdenking op 4 mei.


Ik kan iedere veteraan en in het bijzon- der de Libanon-veteranen aanraden dit prachtige en emotionele boek aan te schaff en. GER DE JONG Erevoorzitter veteranencomité Ridderkerk.


Een verkeerd geschreven geschiedenis


De ingezonden brief van Wim Dijksma (CP07) vond ik een duidelijke en goede brief die weergeeft hoe men in Den Haag omgaat met vragen van betrokke- nen, in dit geval Dutchbatters die tot op heden hinder hebben van hun missie. Eigenlijk is het een enorme schoff ering die ze te verwerken hebben. Maar dat is gewoon een Haagse overheidstactiek.


Zelf ben ik Nieuw-Guineaveteraan en ook wij zijn bijna niet gehoord. We zijn totaal vergeten en als men nu nog eens een brief schrijft naar BuZa dan krijg je niet eens meer een ontvangstberichtje terug, laat staan een antwoord. De politiek voelt zich helemaal niet verantwoordelijk voor wat de militai- ren mee hebben gemaakt tijdens een uitzending. Ze stuurden jonge jongens onvoorbereid naar Nederlands-Indië en beloofden de Papuabevolking gouden bergen zoals onafhankelijkheid, een eigen vlag en volkslied. Maar later dre- ven ze hen in de handen van Jakarta, omdat Sukarno een grote bek had. De Verenigde Naties trapten jaren later de


Papuabevolking nog verder de grond in om Sukarno z’n gang te laten gaan. Nooit heeft de VN controle gedaan op naleving van afspraken en nooit heeft Nederland de VN aangesproken op dat gedrag. Den Haag voert nu alleen maar lovende gesprekken met Jakarta. De koning mocht het gedrag van de militairen die onder ministeriële verantwoordelijk- heid dikwijls onvoorbereid naar de tropen zijn gestuurd, met een verhaaltje stotterend verontschuldigingen over- brengen en over Ambon of de Papua werd met geen woord gerept. Onze regeringen hebben eigenlijk in al die jaren geen verstand gehad van militaire zaken, maar volgden dikwijls verzoeken op van de Verenigde Staten. Verder interesseert Den Haag het niet. Nieuw-Guinea zijn ze vergeten en over enkele jaren ook Srebrenica en andere hotspots waar men op verzoek militai- ren heeft ingezet.


Wim Dijksma, heel goed dat je die ingezonden brief stuurde en misschien hebben we veel te danken aan het Veteranen Platform. Maar juist die- genen die een dergelijke brief zouden moeten lezen, lezen hem niet. Heel jammer. PIET ZEVENBERGEN


63


Een verkeerd geschreven


geschiedenis In hoofdlijn mis ik de oorzaak-gevolg lijn. Het gaat hier namelijk vooral over het gevolg. Maar de oorzaak is niet minder belangrijk.


Destijds heeft minister van Defensie R. ter Beek opgedragen dat de geavanceerde boordwapensyste- men van Dutchbat YPR-voertuigen voor deelname aan deze uitzending verwijderd zouden worden. Met als consequentie dat ook het bijbehorende nachtzicht-systeem uit het voertuig verdween. Hetgeen tegenstrijdig is aan het principe van Vorm volgt Functie.


Waar gaat het hier om? Het draait hier


om organieke middelen om in een breed spectrum infanterietaken en opdrachten uit te kunnen voeren. Hier werden de grondcommandant midde- len ontnomen om naar behoren taken en opdrachten uit te kunnen voeren, en waar nodig, plaats- en tijdgebonden, het vermogen te hebben om te kun- nen escaleren of te de-escaleren. En exitstrategie. Dat afschalen naar .50 boordwapens (WO 2 wapensystemen) iets zegt over de mindset van de minister van Defensie, generaal Couzie en de politiek. Het gaat hier om de primaire functie van de krijgsmacht, gevechts- kracht om politieke doelen te kunnen realiseren. En: Never go with a knife to a gunfi ght!


Voordat Dutchbat naar Srebrenica ging stonden ze al op 0-1 achterstand. Met


als gevolg dat ter plaatse de grondcom- mandant het initiatief kwijt is. De rest is bekend. En als je het initiatief kwijt bent, dan mis je ook de regie richting de geschiedschrijving. Dit allemaal ten nadele van alle Nederlandse militairen die dit debacle van nabij hebben meegemaakt.


Op de achtergrond meen ik een trend te zien in de relatie tussen mindset en militair vermogen medio 1939, Srebrenica en heden. Gelet op het grote personeelstekort van het Ministerie van Defensie, het uit kunnen voeren van taken en opdrachten zoals deze in de grondwet beschreven staan en gemaak- te internationale (NAVO-)afspraken. Dit in het licht van de actuele geopolitieke instabiliteit. JOS WERY


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88