search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Contact houden


13


‘ Onze betrokken- heid tonen’


Carla de Vet (60). Als reservist actief bij het 10e NATRES-bataljon, secretaris reüniecommissie Huzaren van Boreel


‘Na afl oop van onze jaarlijkse reünie met de Indiëveteranen van het Regiment Huzaren van Boreel neem ik altijd afscheid met het gevoel dat dit weleens de laatste reünie kan zijn voor een aantal veteranen. Ze zijn immers dik in de negentig. Dat de reünie op de Bernhardkazerne in Amersfoort afgelo- pen mei niet doorging, was dan ook een hard gelag. Zelf ben ik bij deze vetera- nen betrokken geraakt door mijn man Wiebe van de Kuinder, Indiëveteraan. Toen hij 75 jaar oud was, ben ik bij hem komen wonen. We scheelden veel in leeftijd, maar dat voelde ik helemaal niet. In mijn ogen en zijn doen en laten was het een jonge kerel. Ruim vijf jaar later overleed hij aan een hartstilstand. Toen zes weken later ook de voorzitter van de reüniecommissie van 1-2 Huzaren van Boreel overleed, ben ik vanaf 2009 de reünie gaan organiseren, waarbij we op verzoek van de twee andere eskadrons de 2e afdeling samenvoegden. Bij alles wat ik voor de Indiëveteranen doe, is ook mijn man in mijn gedachten. Inmiddels is er nog jaarlijks één reünie voor alle Indiëveteranen van het Regiment Huzaren van Boreel. Dat gaat prima, want ze delen allemaal hetzelfde verhaal. In totaal gaat het nog om ruim 230 veteranen. In mei hebben we alle veteranen een brief gestuurd, met de mededeling dat de reünie niet kon doorgaan in verband met de coro- namaatregelen. In de envelop vonden ze ook een mooie onderzetter met het wapen van de Huzaren van Boreel erop. Dat hebben ze enorm gewaardeerd en die kreeg bij veel veteranen een ereplek in huis. We hoopten in het najaar een reünie te kunnen organiseren, maar


de recente ontwikkelingen laten dit niet toe. Omdat de mannen toch hun omgekomen sobats wilden eren en herdenken, heeft de regimentscom- mandant, namens alle Indiëveteranen, op 21 oktober een krans gelegd in Roermond bij het Indiëmonument en bij het Cavaleriemonument op de Bernhardkazerne. Alle Indiëveteranen krijgen hierover een brief met daarin een prachtige Boreel-veteranenspeld. Op deze wijze willen we onze betrok- kenheid laten blijken.


Door de kwetsbaarheid van onze vete- ranen hebben we nog geen idee wat we in 2021 gaan doen. Zelf zou ik zo graag weer een reünie willen organiseren. Zolang er nog Indiëveteranen zijn die elkaar willen ontmoeten, zal ik daar- voor zorgen.’ Voor haar inzet voor de Indiëveteranen werd Carla dit voorjaar benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau met de zwaarden.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88