search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
55


en neer. Terwijl hij de derde gewonde wegdraagt, wordt hij dodelijk getroff en. Hij is dan 36 jaar. Commandant Van der Veer beschrijft in een brief aan Van Balkoms vrouw wat er gebeurde: ‘Op een gegeven moment kreeg ik tijdens een actie enkele ge- wonden die op een vrij moeilijke plaats lagen, direct onder zwaar vijandelijk vuur. Uw man aarzelde geen moment, doch begaf zich direct met brancard en verbandtas naar de gewonden. Hij heeft nog kans gezien om alle gewonden te verbinden. De laatste man waaraan hij bezig was, was zeer zwaargewond in de


Hij is begaan met zijn patiënten, in het ziekenhuis en op het slagveld


buik. Toen uw man een eerste half ver- band had aangelegd, heeft hij getracht om met een andere sergeant deze ge- wonde weg te slepen. Toen zij ongeveer veertig meter gevorderd waren werd uw man recht in het hart getroff en. Hij heeft in het geheel niet geleden, doch is zonder geluid te geven in elkaar gezakt en was ogenblikkelijk overleden.’


Moedige actie Met zijn heldhaftige optreden redt Van Balkom tal van levens. Ook geeft hij het goede voorbeeld voor zijn colle- ga-militairen om moed te houden en te voorkomen dat ze in handen van de vijand zouden vallen. Vanwege zijn moedige actie wordt Van Balkom postuum voorgedragen voor een Bronzen Kruis. Deze onderschei- ding voor grote dapperheid wordt toe-


gekend. In de bijbehorende beschikking staat: ‘(…) Door dit optreden droeg hij er veel toe bij dat de gewonden daarna in veiligheid konden worden gebracht en hoewel medische hulp pas acht uur later kon worden gegeven, dankzij de door hem verleende eerste hulp, de nadelige gevolgen van hun verwon- dingen beperkt bleven.’ Op 25 januari 1952 wordt ook nog de Silver Star, een Amerikaanse onderscheiding, aan zijn weduwe uitgereikt. Ook krijgt een gebouw op het Militair Geneeskundig Opleidingsinstituut in Hilversum zijn naam.


KNIL Het zijn bijzondere omstandigheden tijdens het chaotische interbellum dat Van Balkom bij de krijgsmacht brengt. Hij groeit op in Duitsland, als tweede zoon van een Nederlandse vader. Vader stuurt hem samen met zijn oudere broer naar Nederland als Hitler steeds meer macht in handen krijgt. Amper in Nederland gearriveerd wordt Van Balkom opgeroepen voor de dienstplicht. Hij voelt zich thuis bij de krijgsmacht en meldt zich in 1934 aan bij het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL). Eenmaal in de kolonie wordt hij geplaatst bij de Militaire Geneeskundige Dienst en ontpopt hij zich als een zeer getalenteerde hospik. Zijn carrière verloopt voorspoedig als in 1942 na de invasie van Japan er abrupt een einde komt aan zijn redelijk onbezorgde werk. Als krijgsgevangene wordt hij aan het werk gezet aan de Pakanbaroe-spoorlijn op Sumatra. Het zijn drie loodzware jaren voor Van Balkom. Over deze periode is weinig bekend, maar het moet diepe sporen hebben achtergelaten. Als de Tweede Wereldoorlog is beëindigd, werkt Van Balkom als zie- kenverpleger in het Militair Hospitaal in Batavia, maar in oktober 1948 wordt hij ingedeeld als sergeant-majoor bij het Korps Speciale Troepen. Van Balkom is betrokken bij hevige gevechten rond Djokjakarta, op Midden- en Oost-Java en op Sumatra. In Sawahlunto knapt hij een ver- waarloosd en vervuild hospitaal op en maakt er een goed functionerend


medisch verblijf van, waar ook de bur- gerbevolking terechtkan. Hij verbetert de omstandigheden van de geestelijk zieken en bezorgt hen een menswaar- dig bestaan. Ook hiervoor vraagt zijn meerdere een onderscheiding voor hem aan. Eind 1949 ontvangt hij de Eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau. Van Balkom wordt omschreven als een man die het juiste wil doen, die plichtsgetrouw is. Hij werkt hard en blijft zich ontwikkelen. Hij vindt als ziekenverzorger een functie die hem op het lijf geschreven is. Hij is begaan met zijn patiënten, niet alleen in het ziekenhuis, maar ook op het slagveld. Zelfs als dat – zo is gebleken – zijn ei- gen leven in gevaar brengt. Hij vat zijn taak als ziekenverpleger zeer serieus op en beschouwt het als zijn plicht bij zware marsen van de Speciale Troepen de troep te blijven verzorgen en op te monteren. En als het nodig is, treedt hij op als arts. Ingrepen voert hij ter plaatse uit. Hij verwijdert scherven en kogels. Het is een innemende man met het hart op de juiste plek, onder alle omstandigheden. Ook na zijn overlijden weet hij te inspireren: zowel zijn zoon als kleinzoon worden verpleger, zijn zoon na dienstijd, kleinzoon ook daad- werkelijk bij Defensie.


Pakanbaroe-


spoorweg De Pakanbaroe-spoorweg was een van de zogenaamde dodenspoorwegen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Azië aangelegd werden in opdracht van de Japanse bezetter. De tweehonderd kilometer lange spoorweg van Pakanbaroe naar Muaro op Sumatra werd tussen april 1943 en augustus 1945 onder verschrikkelijke omstandigheden aangelegd door dwangarbeiders, vrijwilligers en krijgsgevangenen. In totaal werkten er aan de spoorweg 102.000 dwangarbeiders, van wie slechts een op de vijf de ontberingen overleefde; daarnaast werkten er 5.000 westerse krijgsgevangenen, van wie er vele honderden omkwamen. De spoorweg is slechts eenmaal gebruikt, toen de Japanse bezetting van Nederlands-Indië al voorbij was.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88