search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
56


dagelijks leven’


de loopgraven bestond een


‘Ook in De Groningse Anjet Daanje is schrijfster van


De herinnerde soldaat, een fenomenale roman over een WO I-veteraan met geheugenverlies. ‘Literatuur kan een rol vervullen bij het levend houden van de geschiedenis.’


Tekst Else de Jonge Fotografi e Henk Veenstra


Anjet Daanje (1965, Wijster) schrijft filmscenario’s, hoorspe- len, korte verhalen en romans. De herinnerde soldaat is haar meest recente boek. Uitgeverij Passage, 550 pag., € 24,90


Dit is uw negende roman. Waarom heeft u gekozen voor een veteraan in de hoofdrol? ‘Ik werd op het spoor voor dit boek gezet door een aflevering van In Europa, de televisieserie die Geert Mak in 2011 maakte op basis van zijn gelijknamige boek. Daarin kwam een verhaal voorbij van een Franse soldaat die vlak na de Eerste Wereldoorlog gevonden werd op een station in Frankrijk. De man wist niet wie hij was en waar hij vandaan kwam. Het was onduidelijk of hij met een transport van voormalig krijgsgevangenen vanuit Duitsland naar Frankrijk was gekomen. Uiteindelijk werd hij opgenomen in een krankzinnigenge- sticht. Toen de gestichtsdirectie na vier jaar een advertentie in een krant plaatste waarin hij werd beschreven, reageerden er honderden vrouwen. Acht van hen beweerden ook nadat ze de soldaat gezien hadden dat hij


hun man was. De twee die na nader onderzoek overbleven, begonnen zelfs een rechtszaak die moest uitwijzen wie van hen gelijk had. Tegen de tijd dat de uitspraak kwam, was de man overleden.’


En dit waargebeurde verhaal prikkelde uw verbeelding. ‘Ja. Ik was getroffen door het feit dat de vrouwen die overbleven allemaal zó graag wilden dat hij hun man was, dat ze het met de waarheid niet zo nauw meer namen. Dat zegt iets over hun wanhoop. Ook wekte het verhaal mijn belangstelling door het effect van geheugenverlies. Herinneringen zijn nogal bepalend voor hoe je de wereld waarneemt. Ik heb geprobeerd me via mijn hoofdpersonage voor te stellen hoe het is om geen herinneringen meer te hebben.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76