Ustawa hazardowa a Konstytucja
nakreślenie granic takich sformułowań, jak: „znaków towarowych i graficznych związanych z grami.”; „rekwizytów zwią- zanych z grami.”, czy też „opakowanie wykorzystuje podobieństwo”. Zachodzi pytanie, czy przykładowo sprzedaż kart do gry w pokera jest już objęta zakazem reklamy? Czy zakazana jest np. reklama przedsiębiorstw produkujących karty do gry lub ich produkty? Czy niedozwolona jest reklama gier komputerowych? Na tym polu, istnieje zatem szero-
kie pole do dowolnych interpretacji. Nie- sprecyzowanie wprowadzonych zakazów oraz wprowadzenie sankcji za ich naru- szenie stanowi istotne ryzyko nadużyć dla adresatów tych zakazów. Brak pre- cyzyjnej definicji pojęć „reklamy” i „pro- mocji” w ustawie powoduje, iż za takową można uznać każdą informację bezpo- średnio lub pośrednio związaną z grami hazardowymi oraz podmiotem je prowa- dzącym. Omawiane przepisy spowodo- wały olbrzymie zamieszanie, które osią- gnęło poziom absurdu – firmy z branży hazardowej zastanawiały się, czy mogą umieszczać logo na oficjalnej korespon- dencji np. z urzędami. Niezastosowanie się do wprowadzonych restrykcji jest za- grożone sankcją karną. Sankcją tą jest tu- taj kara grzywny, która przy wzięciu pod uwagę maksymalnego wymiaru kary może oznaczać konieczność uiszczenia grzywny w kwocie ok. 19.000.000 zło- tych. Ta konstatacja pokazuje, jak ważne jest zadbanie przez ustawodawcę o to by przepisy karne jasno i czytelnie wskazy- wały granice odpowiedzialności karnej. Bardzo istotne znaczenie ma również
fakt, iż ustawodawca wprowadził sankcję za naruszenie zakazu reklam. Prawodaw- ca najpierw wprowadził bardzo nieostry zakaz reklamy, promocji i sponsoringu, a następnie sprzągł go z sankcją karną. Precyzyjność norm karnych i karno-skar- bowych nabiera szczególnego znacze- nia, albowiem adresaci norm muszą mieć możliwość ustalenia bez żadnej wątpli- wości, czy ich zachowania stanowią czyn zabroniony, czy też nie. Redakcja oma- wianej normy uniemożliwia dokonania przez zainteresowane podmioty jedno- znacznej i właściwej oceny legalności lub bezprawności ewentualnych działań. W konsekwencji ustawodawca usta-
nowił regulacje prawne, które dyskrymi- nują podmioty prowadzące działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych oraz gier
2010/6 (99) grudzień Producent kiosków internetowych
www.automaty-obudowy.pl
na automatach. Objęcie zakazem reklamy tylko części podmiotów stanowi przejaw nierównego traktowania i dyskryminacji.
Zmiany w zakresie
podatków Ustawa o grach hazardowych zosta-
ła uchwalona w dniu 19 listopada 2009 r., a opublikowana w Dzienniku Ustaw RP z dnia 30 listopada 2009 r. Weszła w życie 1 stycznia 2010 r. Wraz z całą ustawą z tym dniem weszły w życie przepisy regulujące podatek od gier. Określa on między inny- mi nowy sposób naliczania podatku oraz nowe stawki podatkowe. Trybunał Konstytucyjny w wypraco-
wanym orzecznictwie wskazał
m.in., że przygotowując regulacje podatkowe pra- wodawca zobowiązany jest zachować odpowiedni okres przejściowy (vacatio legis). Jest to pewien okres czasu przezna- czony na zapoznanie się z treścią nowych regulacji przez adresatów. Ustanowienie odpowiedniej długości tego okresu trak- towane jest jako element państwa prawa. Zapewnienie stosownego czasu na do- stosowanie się do ustawy służy pewności prawa i zaufaniu do państwa i stanowio- nego przez nie prawa. Pochodną tej za- sady jest zakaz zaskakiwania adresatów norm prawnych nowymi rozwiązaniami. Zasada zachowania odpowiedniego
vacatio legis ma szczególne znaczenie w świetle przepisów prawa podatkowe- go. Jest to szczególnie istotne, gdy nowe przepisy dotyczą działalności gospodar- czej, której swoboda jest gwarantowa- na przez przepisy Konstytucji RP. Nale- ży podkreślić, że podejmowanie decyzji gospodarczych wymaga czasu na odpo- wiednie i niezbędne przygotowania. W przypadku ustawy o grach hazar-
dowych ustawodawca ustanowił nie- zmiernie krótki okres przejściowy, zwłasz- cza, że zmiany mają charakter systemowy oraz w bardzo dużym stopniu zwiększają obciążenia podatkowe uczestników ob- rotu gospodarczego. Przyjęte zmiany po- datkowe skutkują niezwykle poważnym obniżeniem dochodów podmiotów go- spodarczych urządzających gry hazardo- we. W konsekwencji bardzo poważnym przeobrażeniom muszą ulec plany finan- sowe tych grup przedsiębiorców. Wprowadzenie tak poważnych zmian
podatkowych w podatku od gier z za- chowaniem tylko miesięcznego okresu przejściowego nie daje możliwości na od- powiednie przygotowanie się przedsię-
biorców do ich wdrożenia. W szczególno- ści nie mają oni czasu na zmianę planów i polityk finansowych.
Podsumowanie Ustawa, która narusza tak fundamen-
talne zasady państwa, skutkując niezgod- nością z ustawą zasadniczą nie może być uznana za kunszt sztuki legislacyjnej. Liczba niekonstytucyjnych przepisów robi wrażenie. Te przepisy, to przepisy o największym znaczeniu dla całej regu- lacji (dotyczą one
m.in. kwalifikacji gier hazardowych, dozwolonych miejsc or- ganizowania gier, zakazów reklamy itd.). Ponadto w ustawie zawarto jeszcze licz- ne przepisy, które co prawda nie są nie- konstytucyjne, lecz znamionują je roz- bieżności interpretacyjne, niespójność, niejasność czy wręcz absurdalność. Usta- wa, która wprowadza tak duże restryk- cje w zakresie swobody działalności go- spodarczej powinna charakteryzować się spójnością, precyzyjnością w zakre- ślaniu granic tych ograniczeń, a zwłasz- cza ich proporcjonalnością i nakierowa- niem na osiągnięcie postawionego celu. Celem uchwalenia ustawy było zwięk- szenie ochrony społeczeństwa przed ne- gatywnymi skutkami gier hazardowych, w szczególności przeciwdziałanie zagro- żeniom wynikającym z uzależnienia od hazardu osób nieletnich. Zatem nale- ży odpowiedzieć na pytanie, czy przepis ustawy, który uznaje za grę hazardową – grę na automacie bez możliwości wy- grania pieniędzy lub innych nagród (gra, w której jedyną wygraną jest możliwość przedłużenia gry, bez konieczności wpła- ty stawki za udział w grze czy też możli- wość rozpoczęcia nowej gry poprzez wy- korzystanie wygranej w poprzedniej grze) ma jakikolwiek związek z osiągnięciem tego celu. Należy stwierdzić, że w swym aktualnym brzmieniu ustawa prowadzi raczej do absurdalnych interpretacji, niż racjonalnych ograniczeń. Krytycznie należy ocenić pisanie usta-
wy „ad casu” oraz wprowadzanie jej w po- śpiechu – tj. dla rozwiązania konkretnego problemu. Ustawa winna stanowić prze- myślane, kompletne rozwiązanie w okre- ślonym zakresie i winna uwzględniać ca- łokształt okoliczności. Takie działanie odbiera wiarę w racjonalnego ustawo- dawcę. Ustawa w związku ze stwierdzo- nymi nieprawidłowościami została pod- dana kontroli właściwych organów, które rozstrzygną, czy jest to tzw. bubel praw- ny.
27
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109 |
Page 110 |
Page 111 |
Page 112 |
Page 113 |
Page 114 |
Page 115 |
Page 116