Sale zabaw
Klatki zabawowe
O najpopularniejszej konstrukcji na placach zabaw opowiada Kazimierz Chojnowski
Dr inż. Kazimierz Chojnowski O
bserwujemy w ostatnich latach bar- dzo intensywny wzrost ilości po- wstających sal zabaw, gdzie podsta-
wowym urządzeniem zabawowym staje się klatka zabawowa – całkowicie obudowany sprzęt do zabawy. Produkcją klatek zaba- wowych zajmują się firmy z odpowiednim zapleczem technicznym oraz wiedzą i do- świadczeniem oraz osoby rozpoczynające tego typu działalność, często uczące się na własnych błędach. W kolejnych numerach Interplaya za-
mieszczane będą artykuły dotyczące bu- dowy klatek zabawowych, najczęściej spotykane błędy konstrukcyjne, ale też bę- dziemy pokazywali ciekawsze rozwiązania konstrukcyjne, nowe pomysły na urządze- nia zabawowe montowane w klatkach oraz inne urządzenia montowane w klatkach zabawowych, mogące zwiększyć atrakcyj- ność urządzenia.
Odmiany konstrukcyjne klatek
ścianki 3-4 mm. Elementy rurowe łączo- ne są za pomocą kształtek stalo- wych z śrubą kontrującą. Konstrukcje rodzi- mej produkcji w większości wykonywane są z profili – najczęściej 40x40x3 mm, łą- czone przez spawanie. W obydwu rodza- jach konstrukcji podesty wykonywane są najczęściej z płyt drewnianych lub drewno- pochodnych, rzadziej z PCV. Zaletą konstrukcji łączonych za pomocą
zabawowych Podstawowym urządzeniem współ-
czesnych sal zabaw są klatki zabawowe określane przez Polską Normę PN-EN 1176- 10:2009 jako całkowicie obudowane urzą- dzenie do zabawy. Klatka zabawowa wykonywana jest
jako stalowa konstrukcja przestrzenna z podestami oraz z wbudowanymi w nią urządzeniami zabawowymi. Przykładowa konstrukcja zabawowa
przestrzenna – klatka zabawowa przedsta- wiona jest na rys. 1. Niezależnie od rozwią- zań szczegółowych istota konstrukcji jest taka sama. Zabawa realizowana jest na po- destach utwierdzonych w konstrukcji sta- lowej. Tak więc podstawowymi elementa- mi nośnymi konstrukcji są pręty pionowe przenoszące obciążenia na ściskanie, pręty poziome stabilizujące konstrukcję oraz sta- nowiące elementy nośne, na których spo- czywają podesty. Spotykane w Polsce konstrukcje po-
chodzące z USA, Kanady, Europy Zachod- niej oraz ostatnio z Chin wykonane są z rur stalowych o średnicy Ø50 mm i grubości
104
złączek jest szybkość montażu, możliwość demontażu bez uszkodzeń konstrukcji. Wadą jest mniejsza sztywność konstruk- cji i konieczność stałego monitoringu, ze względu na możliwość poluzowania śruby kontrującej, na połączeniach. Konstrukcje spawane są nierozbieralne
bez uszkodzenia konstrukcji, natomiast są zdecydowanie sztywniejsze, nie wymagają tak drobiazgowego monitoringu.
Dokumentacja
projektowa Konstrukcje nośne klatek muszą być
wykonywane na podstawie opracowanego projektu technicznego oraz obliczeń wy- trzymałościowych. Dokumenty te nie są przekazywa-
ne nabywcy klatki zabawowej lecz prze- chowywane jako dokumenty wytwórcy. Zawalenie się konstrukcji klatki zabawowej może być tragiczne w skutkach. W razie wy- padku organy prowadzące postępowanie zwrócą się do producenta o udostępnie- nie dokumentacji projektowej. Brak takiej dokumentacji może być dotkliwe w skut- kach. Należy również mieć na uwadze to,
że producent danej konstrukcji – w tym wy- padku klatki zabawowej, do końca żywot- ności technicznej urządzenia odpowiada za skutki błędu technicznego wynikające- go z wadliwości konstrukcji. Dlatego też we własnym interesie, producenci winni dokumentować sprzedawane konstrukcje, chociażby po to, aby móc w razie potrzeby wykazać, że konstrukcja posiadała wystar- czającą nośność i wykonana została zgod- nie z zasadami projektowania.
Wymagania dotyczące wytrzymałości
konstrukcji Polska Norma PN-EN 1176-10:2009
w pkt. 4.3.1 stanowi: wytrzymałość kon- strukcji winna spełniać wymagania podane w PN-EN 1176-1:2009. Niestety ww. norma dla klatek zabawo-
wych nie podaje dokładnych wzorów do obliczania wytrzymałości rur nośnych oraz płyt podestu. Norma zaleca stosowanie metody sta-
nów granicznych dla najgorszych warun- ków obciążenia konstrukcji. Załącznik B „Metoda obliczenia wytrzy-
małości konstrukcji” w pkt. B.1.1. dopuszcza stosowania innych metod obliczeniowych pod warunkiem, że poziom bezpieczeń- stwa będzie co najmniej taki sam jak wyni- kałoby to z metody stanów granicznych.
2010/6 (99) grudzień
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109 |
Page 110 |
Page 111 |
Page 112 |
Page 113 |
Page 114 |
Page 115 |
Page 116