wielkie marki
Z pasji do sportu:
narodziny marek
Adidas i Billabong
A
didas to obecnie
drugi na świecie
i największy pro-
ducent obuwia i
odzieży sportowej w Euro-
pie. Billabong , choć w Pol-
sce może mniej znany, na
świecie wiedzie prym jako
producent specjalistycznej
Prekursor marketingu
wojska. Po wojnie wprawdzie wrócił do pro-
dukcji butów sportowych, ale nie mógł już
odzieży dla surferów. Firmy
sportowego
znaleźć wspólnego języka z Rudolfem, który
łączy innowacyjność i coś
przejął połowę maszyn i otworzył konkuren-
Adi nie poprzestawał na małym. Posta-
cyjną fabrykę obuwia. Tak powstała firma
więcej – obie zawdzięczają
nowił wykorzystać swoje doświadczenia
Puma. Rozpad niejako wymusił na Adim wy-
sportowe. Sam testował prototypy na róż-
swój sukces sportowej pasji
bór nowej nazwy dla swojej firmy. W 1949
nych dystansach, co pozwoliło mu opaten-
roku z połączenia imienia i pierwszych liter
założycieli.
tować pierwsze buty do gry w piłkę nożną
nazwiska narodził się Adidas, a także jego
i do biegania. Pierwszymi klientami Adiego
logo - charakterystyczne trzy paski. W tym
były zaprzyjaźnione kluby sportowe i znajo-
samym roku Adidas skoncentrował się na
mi sportowcy. Z ich polecenia pojawiali się
produkcji obuwia dla piłkarzy i wypuścił na
kolejni. Już w 1928 roku Fabryka Obuwia
Adidas: Rodzinny biznes
rynek pierwsze buty z gumowymi korkami.
Dassler zaopatrywała zawodników podczas
Igrzysk Olimpijskich w Amsterdamie, jak
Kiedy w 1920 roku dwudziestoletni Adolf również cztery lata później – w Los Angeles.
Cudowne zwycięstwo
Dessler z Herzogenaurach (Bawaria, Niem- W latach trzydziestych firma produkowała
cy) szył swoje pierwsze buty treningowe, aż trzydzieści modeli przeznaczonych do
Podział fabryki między dwóch braci dał po-
nikt nawet nie podejrzewał, że osiem lat uprawiania jedenastu różnych dyscyplin,
czątek ostrej rywalizacji, która trwa po dzień
później efekty jego prac będą nosić naj- a liczba pracowników wynosiła prawie sto.
dzisiejszy. W roku 1954 zdecydowanym
większe sportowe sławy podczas Igrzysk Punktem zwrotnym okazały się jednak do-
zwycięzcą tej batalii okazał się Adi. Niemie-
Olimpijskich w Amsterdamie. piero Igrzyska w Berlinie w 1936 roku, kiedy
cka reprezentacja piłkarska, wyposażona
to cała niemiecka reprezentacja nosiła buty
w buty z korkami, wygrała wówczas fina-
Adi, z zawodu piekarz, zdobywał pierwsze od Dasslera. Adi zdołał nawet przekonać do
ły mistrzostw świata z wyżej obstawianymi
szlify w pracy szewca pod okiem ojca. W swojego produktu amerykańskiego sprin-
Węgrami. Podczas meczu padał deszcz, a
jego warsztacie zajmował się szyciem i na- tera Jessego Owensa. Kiedy Owens zdobył
Niemcy nie ślizgali się na mokrej murawie.
prawą pantofli. Szybko zaczął wprowadzać cztery złote medale olimpijskie z rzędu, po-
Adidas, niesiony na fali narodowej euforii,
własne modyfikacje. Jako zapalony biegacz sypały się zamówienia. W ciągu kolejnych
sprzedał rekordowe 450 tysięcy par butów.
zapragnął stworzyć takie buty, które będą trzech lat firma sprzedawała 200 tysięcy
bezpieczne i wytrzymałe, a przede wszyst- par butów rocznie. By sprostać rosnącemu Chude lata
kim – przystosowane do uprawiania róż- zapotrzebowaniu, w 1938 roku Adi kupił
nych dyscyplin. Do produkcji wykorzystywał drugą fabrykę. Dobrą passę Adidasa przerwała śmierć
najróżniejsze materiały, w tym spadochrony Adiego (1978 rok), a później także jego
i hełmy – pozostałości po wojnie. Począt-
kowo w pracy pomagały mu siostry, a od
Wojna i narodziny Adidasa
żony Käthe (1984 rok) oraz ich syna Horsta
(1987 rok). Tymczasem konkurencja rosła
1924 roku także starszy brat Rudolf, który za sprawą ekspansji Nike w USA. Bez lidera
miał doświadczenie w sprzedaży. Jeszcze w Kiedy wydawało się, że nic nie jest już w sta- firma traciła grunt pod nogami. Pozostałe
tym samym roku bracia zarejestrowali firmę nie zatrzymać Adiego, wybuch II wojny świa- cztery córki Adiego kompletnie nie radziły
pod nazwą Gebrder Dassler Schuhfabrik. W towej pokrzyżował jego plany. Większość sobie z zarządzaniem międzynarodową fir-
niewielkim zakładzie pracowało wówczas pracowników fabryki (w tym także Rudol- mą. W 1989 roku zdecydowały się sprzedać
kilkanaście osób, które produkowały 50 par fa) zaciągnięto do armii. Adi pozostał sam, spółkę Bernardowi Tapie, francuskiemu
butów dziennie. zmuszony do produkcji butów na potrzeby biznesmenowi i późniejszemu Ministrowi
METROPOLIA 2009 Sierpień
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59