search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Interview


29


Hugo de Wolf maakt documentaire over oom Hugo Wilmar


‘ Een leven als een spannend jongensboek’


Hij heeft hem niet persoonlijk gekend, toch is Hugo de Wolf al van jongs af in de ban van zijn oom Hugo Wilmar, Engelandvaarder en oorlogsfotograaf. Nu maakt hij een documentaire. ‘Dat verhaal moet gewoon worden vastgelegd.’


Tekst Jan Bos Fotografi e Lars van den Brink


In maart 1944 vertrok Hugo Wilmar, amper 21 jaar oud, vanuit bezet Nederland naar Engeland om zich als oorlogsvrijwilliger te melden. Dat pakte anders uit dan gehoopt. Niet alleen kwam hij na flink wat tegenslagen pas acht maanden later aan in Londen, zijn bril verhinderde bovendien dat hij tot de actieve dienst werd toegelaten. Uit arren moede trad hij toen maar toe tot de Marine Voorlichtingsdienst (MARVO) en werd hij ingescheept naar Amerika, waar ook de Nederlandse Mariniersbrigade werd opgeleid. Aangekomen in New York werd hij opgeleid tot oorlogs- fotograaf, een vak dat hem als een handschoen paste. ‘De beste en


I


meest mieterse tijd van mijn leven’, schrijft hij aan zijn ouders. Wat hij dan nog niet kan weten, is dat de camera hem in de slechts twaalf resterende jaren van zijn leven over de hele wereld zal brengen. Van Nederlands-Indië tot Zuid-Afrika en van Syrië tot Peru, waar hij in 1957 bij een treinongeluk om het leven komt.


Vrijheid ‘Zijn levensverhaal leest als een spannend jongensboek’, vat Hugo de Wolf (47) het avontuurlijke leven van Wilmar samen. Als neef van de oorlogsfotograaf waakt hij over diens nalatenschap, bestaande uit tientallen brieven en honderden foto’s. Vijf jaar is hij inmiddels – met hulp van anderen – bezig met het ordenen van al het materiaal, een monnikenwerk dat volgend jaar moet uitmonden in een documentaire. Want net als zijn oom destijds verdient De Wolf de kost als fotograaf en filmer. Aan enthousiasme ontbreekt het hem niet. ‘Als kind al luisterde ik geboeid naar de verhalen over de man naar wie ik ben vernoemd’, vertelt De Wolf in zijn Rijswijkse werkkamer


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76